donderdag 26 april 2018

Thijm


Behalve wat gewone planten heb ik altijd wel wat kruiden
in huis staan, meestal in de keuken om wat van te knippen
voor in het eten maar ook een pot thijm in de kamer.
Daar haal ik dan even mijn hand doorheen en ruik er aan,
net als mooie woorden kunnen geuren je ook 
terugbrengen naar een fijn moment.
Als ik die thijm dan zo ruik denk ik altijd even terug, al is het
 maar in een flits naar een vakantie in het zuiden van Turkije.
Daar reden wij met een huurauto rond door de bergen, over
lege stoffige wegen, het was heel erg warm en we kwamen
niet veel meer tegen dan wat bijenvolken die in prachtige 
blauwe kisten woonden en af en toe iemand met een
ezel, waar ik dan altijd naar zwaaide.


Op een gegeven moment reden wij door een klein
dorpje met een paar huizen, het leek verlaten op een terras 
na, waar een grote familie in de schaduw van een paar
bomen zat te eten, het was een vrolijk luidruchtig gezelschap.
Het was ons niet helemaal duidelijk of het een uitspanning 
maar een oude vrouw wenkte ons en gebaarde dat we plaats 
moesten nemen aan een wiebelig tafeltje iets verder op.
Het was duidelijk dat de oude vrouw, prachtig gekleed in
een gebloemde jurk met dito schort en hoofddoek, de scepter
zwaaide over het hele gebeuren.
Er was geen kaart maar we kregen heerlijk te eten en elke 
keer dat de vrouw iets kwam brengen, streek ze even met
haar hand door de grote pot met thijm op ons tafeltje,
vervolgens rook ze dan tevreden lachend aan haar hand.
Dat was zo'n prachtig gezicht dat ik sindsdien altijd
wel ergens een pot met kruiden heb staan en hetzelfde doe,
en even, heel even ben ik dan weer daar, in dat kleine
dorp, ver weg van hier.

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 25 april 2018

Live is tough


Het gaat het toch niet helemaal worden met de natuur 
week, gisteren kwam ik er niet aan toe om de andere
foto's die ik in gedachten had te bewerken..
Ik sloot de webwinkel (voor een paar weken) ruimde 
alles op en het schoot in mijn schouder, wat dat het is
weet ik niet precies maar het doet onwaarschijnlijk
veel zeer en ik kan me nauwelijks bewegen..
Nu heb ik al jaren verschillende bijzonder vervelende
gezondheidsklachten, waar ik het eigenlijk nooit over
heb hier, ze zijn ook alleen vervelend voor mij..
Waarschijnlijk ligt de oorzaak in een ernstig auto
ongeluk wat ik ooit had, hoewel ik niet reed.
Sindsdien heb ik chronische hoofdpijn, zie ik dubbel
(alles geprobeerd, niets aan te doen) ben ik vaak duizelig
en ga zo maar voort, akelig verhaal.
Ik wil ook op geen enkele manier 'die vrouw die altijd 
wat heeft' zijn, en ik ben die klachten niet, ik heb ze
en ik weet nu dat ik meer ben dan dat.
Ook heb ik een manier gevonden, eindelijk, om er
mee te leven en mijn bezigheden er op aan te passen.
Maar soms overvalt het me ineens, en staat alles
weer even stil, zoals nu..

Ik zeg er nu één keertje iets over, ook om anderen
die misschien met iets kampen een hart onder de 
riem te steken er is vaak wel een manier te vinden
om, met vallen en weer opstaan, er mee om te gaan,
 hoewel het een lange, lange weg is..

Live is though and so am I and you!
Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 24 april 2018

Fluitenkruid


Elk jaar kijk ik er weer naar uit, naar het eerste fluitenkruid,
het bloeit hier langs het kanaal en in het kleine bosje,
wat door Guusje het Konijnenbosje wordt genoemd,
hier aan het einde van de dijk.
De eerste signalen dat het het eraan komt zijn de blaadjes,
die net als de varens ineens de grond uitschieten, vanaf
die dag fiets ik altijd even door het Konijnenbosje, waar
ik overigens nog nooit een konijn heb gezien.
En oh, dan de eerste keer dat ik wat bloemen zie, 
wat een heerlijk moment, die pluk ik dan nog niet want
misschien zijn er wel meer 'fluitenkruid speurders' en die
wil ik het plezier van de eerste bloemen niet afnemen.
Ik wacht dan tot zo ongeveer alles in de bloei staat
en dan pluk ik er een paar en zet ze in een vaas.
Sommige mensen noemen ze ook Zeeuws kant en 
misschien is dat het wel met het fluitenkruid, het doet
mij verlangen naar de dijkjes op Zuid Beveland, vol
met fluitenkruid, waar ik altijd zo graag fietste..

Ik wens je een fijne dag en natuurlijk
 wat fluitenkruid langs je pad.
-X-
(ps, het lijkt er op dat dit een natuurweek gaat 
worden hier op mijn blog :-)

maandag 23 april 2018

Varenveldje


Hier achter het huisje, in de tuin die niet de mijne is,
maar ik heb wel een stoel achter tegen de keukenmuur 
staan, en ik kan er natuurlijk naar kijken, staan onder
de boom een heel veldje met varens.
In de winter zijn ze helemaal verdwenen maar in het 
voorjaar piepen ze ineens boven de grond.
Ik vind dat de mooiste fasen van de groei, van die
frêle opgerolde blaadjes die in kleine kringetjes bij 
elkaar staan alsof ze met elkaar in vergadering zijn,
de hoofden naar elkaar toegebogen..


De viooltjes proberen zich er een beetje mee te bemoeien,
maar de varens lijken ze niet op te merken, ze hebben 
het veel te druk met zichzelf en elkaar.
Als je heel stil zou zijn zou je ze kunnen horen fluisteren
en als je lang genoeg zou blijven zitten zou je ze zien 
groeien, want dat gaat echt met centimeters per dag.
In nog geen anderhalve week tijd groeiden ze van een
paar centimeter naar wel een halve meter, ik vroeg aan
P. of het met kleine schokjes ging en of je het 
echt zou kunnen zien, waarop hij glimlachte
en zei; nee, het is een kwestie van celdeling.
Oh haha, niet goed opgelet bij de biologieklas..


Het varenveldje achter is inmiddels helemaal groen 
en ze staan nu in de ochtendzon een beetje te wuiven,
alsof ze tevreden zijn dat het dit jaar weer gelukt is,
het is echt sprookjesachtig mooi, dat veldje.
En er zijn twee viooltjes, die zich toch hebben kunnen
mengen in de conversatie van de varens, helaas heb ik
niet kunnen ontdekken waar ze het over hebben, 
maar dat is het wonder van de natuur :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 20 april 2018

Wolberg


Een paar weken geleden kwam P. thuis van de markt,
daar gaat hij elke zaterdag heen, en zei dat er een kraampje
op de markt stond met allerlei wol, hij had geen idee of
ik het wat zou vinden maar ik ging toch even kijken.
En ooh, zoveel mooie wol bij elkaar, het was echt 
fantastisch, prachtig materiaal als merino en zijde..
Mijn hart ging even sneller slaan en een ongelofelijke
hebberigheid maakte zich van mij meester, haha.
Ik werk al jaren met wol die ik vaak in de kringloop
vind, of in de aanbieding is, ik kan me het gewoon
niet veroorloven zomaar te kopen wat ik mooi vind..
Ik heb ook geen sponsor, zelfs voor mijn laatste boek over
wol, wilde niemand dat (ze hadden een vooruitziende
blik, het boek verkocht ook helemaal niet goed)


Dat geeft verder helemaal niets, ik doe het gewoon met
wat ik heb, maar dit was een kans om eens met hele
fijne materialen te werken, dus ik kocht een hele berg,
er stond nog een tegoed in de webwinkel, gelukkig.
Ze waren bijzonder goedkoop, geen fractie van de waarde,
ik zag er bolletjes tussen zitten met een prijsje van 15 euro :-)
Het allerleukste bolletje, een lichtblauwe, kreeg ik van 
het zoontje van de verkoopster, hij zei dat ik er eentje
cadeau kreeg en ik vroeg hem of hij het wilde uitzoeken,
oh, dat glunderende gezicht van het jongetje..
Omdat ik maar twee kratjes wol kwijt kan hier in huis,
verkocht ik mijn oude voorraad voor een paar cent
en elke keer als ik nu langs de kratjes loop, denk ik oh
en ah en jee dat dit geluk mij ten deel mag vallen,
echt waar!

Ik wens je een heerlijk weekend, ik las net dat het
zondag gaat onweren, dus geniet van het mooie weer,
hoewel ik een goede onweersbui ook kan waarderen.

-X-
Ps, ik snap best dat het veel te mooi weer is om 
achter je pc te zitten maar mijn webwinkel is nog
tot en met dinsdag open, daarna weer grote vakantie, haha

donderdag 19 april 2018

It's wonderful


Oh wat een heerlijkheid, deze dagen met het zonnetje,
vooral zo in alle vroegte in de tuin, met een kopje koffie,
terwijl ik daar zo zat en zat te mijmeren over een goede
openingszin, hoorde ik in gedachte zomaar dit liedje 
en dat zegt eigenlijk genoeg voor vandaag, denk ik..

Geniet ervan, fijne dag
-X-

woensdag 18 april 2018

Poetsen


In deze dagen, of misschien is het wel op deze dagen
waarbij de webwinkel open is, ben ik daar zo mee bezig
dat ik eigenlijk niet zo toe kom aan andere dingen.
Er ligt een berg was en als je met je vinger over de randjes
zou gaan, niet dat ik dat ooit doe, zou je zien dat er overal
stof ligt, ook mijn kledingkast is een zootje, ik was op
zoek naar wat zomerkleren en propte de hele stapel
wintertruien er zo terug in, die valt nu zo uit de kast
als ik de deur open doe (ik prop 'm dan weer terug)
Ik zie het als een goed ding, het betekent dat  er lekker
veel besteld is en dat het mij lukt om op één ding 
te focussen zonder helemaal uit te wapperen in mijn hoofd.
(ken je dat, dat je helemaal geen grip hebt op wat je
moet doen, en van de hak op de tak springt?)

Vandaag lijken de bestellingen stil gevallen, wie gaat
er ook dingen kopen terwijl je heerlijk naar buiten kan,
P is naar mijn moeder, heel fijn dat ik soms niet mee hoef
en een lange lege zonnige dag strekt zich voor mij uit.
Ik denk dat ik maar eens wat ga huishouden, of zoals
wij dat noemen 'de grove kuis' dat grove laat wat ruimte 
om het een beetje af te raffelen en wat stof te laten 
liggen hier en daar, het ligt er morgen ook nog wel.
Het schortje, wat maar een paar centimeter groot is
vond ik op een rommelmarkt, ik denk dat iemand het
ooit maakte voor haar pop, echt onroerend lief..
(dat piepkleine poetsdoekje er in..)

Ah dit is weer een ouderwetse babbelpost, zonder
kop of staart ;-) ik wens je een heerlijke dag.
-X-

dinsdag 17 april 2018

De achterzijde van de mooie plaatjes..


Natuurlijk weet ik niet of het zo is, maar het lijkt mij dat 
achter alle mooie plaatjes op de social media, een
verhaal schuilt wat misschien veel minder fraai is dan 
doet vermoeden, maar misschien ook wel niet, misschien
bestaan er echt wel perfecte levens, zonder problemen
van welke aard dan ook, ik gun het werkelijk iedereen..
Sommige dingen zijn ook lastig om te delen en waarom 
zou je ook, je hebt natuurlijk geen idee wie het leest
of meekijkt en vooral wil je natuurlijk niet onder doen
 voor een ander of zielig gevonden worden (oh gruwel)


Gisteren plaatste ik een klein oproepje op mijn stories
van Instagram en op Twitter, niet dat ik enige reactie 
kreeg hoor, maar het was in het kader van; je probeert
nog eens wat en een balletje kan raar rollen.
Ik deed dat omdat P. eigenlijk op zoek is naar werk,
nee, niet eigenlijk, hij is hele dagen op zoek en dat 
al twee jaar, honderden solliciaties, de één na de ander.
Het levert niks op, niet dat hij geen goede opleiding
heeft, hij is econoom, of te weinig ervaring, maar zodra
zijn leeftijd (dik boven de 50) ter sprake komt is het klaar.
Dit hele gedoe levert achter de schermen flink wat 
spanning op, zo nu en dan, het huisje is nogal klein
om hele dagen samen in te zitten, daarnaast zou wat extra
inkomen heel fijn zijn, niet dat ik me arm voel hoor,
helemaal niet, ik tel mijn zegeningen.
We mogen van mijn broer in dit huisje wonen, 
op een plek die eigenlijk kilometers boven onze stand is,
normaal zouden we hier echt nooit kunnen wonen.


Laatst kochten we een andere auto, die hebben we nodig
om naar mijn moeder te gaan, hij kostte niet meer
dan de prijs van een aardige fiets, maar hij rijdt (voorlopig:-)
Verder heb ik geen spullen nodig, ik heb er geen verlangen
naar, noch de plek om het op te bergen.
We zijn al twee jaar niet op vakantie geweest, mijn reisjes
naar Wenen betaalde mijn zoon en zijn vriendin (lief!)
maar fietsen in en buiten de stad is ook fijn.
Kleding is overal tweedehands te vinden, dus wij redden 
het wel, ik heb voor hetere vuren gestaan.
P. geeft tegenwoordig wat bijles, wiskunde en economie
en doet voor wat mensen de administratie, dus ik dacht
ik vraag eens of er ZZPers of kleine zelfstandigen zijn voor
wie hij dat zou kunnen doen (hij is niet op de social media)
Ik voelde me een beetje bezwaard, want het lijkt wat af te
steken, tegen al die mooie plaatjes, maar soms kan het me
ineens zo overvallen deze hele situatie en ben ik in tranen..
Maar de volgende dag denk ik Hup en ga ik weer verder,
we hebben een prachtig dak boven ons hoofd, we hebben
te eten en vooral Goede Moed..

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 16 april 2018

Wat gebabbel en drie tips.


Van het weekend ging ik naar de rommelmarkt bij 
de IJhallen, hier in de buurt, vanaf april is dat altijd buiten
en het is een heerlijke markt om overheen te dwalen.
Ik zoek eigenlijk niks speciaals, wat ik wel altijd hoop
een jurk van Cos of zo'n soort merk tegen te komen,
hoewel ik nooit in die bergen kleren ga staan graven :-)
Deze keer had ik geluk, ik vond er eentje, keurig aan 
een hangertje aan de kraam, die hing op mij te wachten.
Ook vond ik een paar ongedragen gympen van Bensimon,
dat zijn Franse gympen die heel lekker zitten en zo'n
fijne ouderwetse look hebben, tip voor de zomer!


Om mijn aankopen te beperken op zo'n dag, ik heb 
nauwelijks opbergruimte hier, neem ik altijd een mand
mee en als die vol is, dan kan ik niks meer kopen,
oh wat een discipline, haha, maar voor mij werkt het.
(dat is meteen de tweede tip van deze dag :-)
Ook hoop ik altijd oude papieren dingetjes te vinden,
schriftjes, kaarten, of zoals deze keer oude poezie plaatjes,
ik zocht het op, zo schrijf je het, hoewel wij het 
zo'n album altijd een poesie noemden..


Op mijn vraag wat ze er voor wilde hebben, zei de 
verkoper, 10 cent per stuk, het was een schaal vol,
ik vraag dan altijd en als ik ze allemaal neem?
Toen waren ze vele malen goedkoper, het lijkt altijd te
werken, dat was dan de derde en laatste tip.
Wat een heerlijkheid al die plaatjes, waar het leven zo
simpel en gezellig op lijkt, waar het een en al zoetheid
en geluk is, je zou er zo in willen duiken..
Weet je nog, die albums, ik heb ze nog alle twee,
en sommige versjes weet ik zelfs zo uit mijn hoofd.
Zo schreef mijn broer toen ik een jaar of zeven was
(met een plaatje van een aap met schaatsen erbij)
Klein is mijn versje
veel zeg ik niet
enkel drie woorden
vergeet mij niet..

(ik ben hem niet vergeten, ik zie hem elke dag,
ik woon naast hem, maar dat terzijde)

Ik wens je een mooie maandag
-X-
Ps. dank jullie voor alle reacties op de mijmerkaartjes,
ik zou ze graag voor Tink maken, mail je je adres?

vrijdag 13 april 2018

Mijmeren


Nu dacht ik echt dat ik alle tijd had toen ik de webwinkel
dicht deed een week of 3 geleden, zo'n soort gevoel
alsof ik grote vakantie kreeg toen ik nog op de 
lagere school zat, weet je nog hoe dat voelde?
Als het moment eindelijk daar was dat je de school uit
wandelde of waarschijnlijker huppelde (haha, dat 
kan ik denk ik helemaal niet meer)
Je dacht dat je er nooit meer heen hoefde, een eindeloze
lege tijd strekte zich voor je uit, waarin je
mocht doen waar waar je zin in had, heerlijk..


Van  de week zat ik daar over te mijmeren, zo'n mooi
woord over dat gevoel van vrijheid en vervolgens mijmerde
ik over het woord mijmeren, wat zoveel betekent als;
nadenken, bezinnen, reflecteren, overpeinzen, bespiegelen..
Daarop maakte ik de mijmerkaartjes, een kaartje wat je
boven je bureau of waar dan ook kan hangen en als je 
er naar kijkt zie je meteen het beeld voor je, tenminste ik wel.
Ik liet ze aan P. zien en bij hem werkt het niet, hij ziet
nooit dingen voor zich, hij vraagt zich af, als ik een kaartje
laat zien met strand; welk strand, is het zomer, winter,
is het in Domburg of ergens anders, kan ik mijn auto 
daar makkelijk parkeren, haha, dat soort dingen..


Ik zie het meteen voor me, precies zoals ik het het liefste
heb, daarom maakte ik er ook geen tekeningen bij
maar enkel wat kleuren zodat een ieder zijn eigen beeld
erbij kan bedenken, dat is het idee van de kaartjes.
Ik heb een paar setjes in de webwinkel, het was weer veel
meer werk dan ik dacht :-) en ook heb is er de mogelijkheid
om kaartjes te kopen met je eigen 'mijmerwoorden' 
ik maak de kaartjes dan als het waren op maat.

Om het einde van mijn grote vakantie (die zo voorbij was)
en de heropening van mijn part-time-pop-up shop te
vieren geef ik 4 mijmerkaartjes op maat weg.
Laat mij 4 woorden weten waar je op weg mijmert
en misschien maak ik de jouwe wel, ik zie 
uit naar je reactie, dank je wel

Ik wens je een heel fijn weekend
-X-

woensdag 11 april 2018

Het woud in..


Vandaag ben ik even op zoek naar mijn innerlijke
Roodkapje, je weet wel, zo iemand die zo moedig is
om alleen het woud in te gaan en helemaal niet bang is
voor wolven (en beren ;-) op haar pad en gewoon op weg
gaat ondanks alles wat ze tegen zou kunnen komen..
Zo iemand die nog vol verwondering naar de wereld kan
kijken en wolven voor grootmoeders aan ziet,
misschien omdat ze graag het mooie wil blijven zien..
Zo iemand die ook al wordt ze door de wolf opgegeten
het toch gewoon weer goed komt en niet eens
haar blijheid is verloren, en nog lang en gelukkig leeft..

Ja, ik ga vandaag op pad, al is het maar in het kleine
bosje aan het einde van mijn straat en ik hoop
dat ik haar kan vinden..

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 10 april 2018

Gedachteloos haken..


Soms heb je gewoon zin in een gedachteloos haakwerk,
wat zo gemakkelijk gaat dat je ondertussen gewoon 
naar Netflix of zoiets kan kijken (ik heb geen tv, dus
ik kijk gewoon op mijn Ipad naar een serie of film)
Terwijl ik deze baby deken haakte voor de webshop 
keek ik naar Wild wild country over de Bagwan en 
zijn volgelingen, een fascinerende serie waarbij de
volgelingen en de mensen die tegen de commune 
waren in Amerika aan het woord komen.
Ook bekeek ik de film The butler, over een man die
lange tijd in het Witte huis werkte, hij maakte 8
presidenten mee en geeft een prachtig beeld van de 
Afro-amerikaanse geschiedenis in Amerika.


Ik haakte alle restjes wol weg die ik nog had, om te 
beginnen haak je 90 steken met haaknaald nummer 4,5,
je kan heel makkelijk met een andere dikte naald haken,
dan pas je het aantal begin gewoon aan, als het 
maar een even aantal is, gaat dat prima.
De eerste rij haak je door steeds 2 dubbele stokjes in 
1 steek te haken, dan sla je een steek over en dit herhaal 
je tot je aan het einde van de rij bent.


De volgende rijen haak je steeds de twee dubbele stokjes
op de vorige, je kan je haaknaald tussen de twee halve
stokjes insteken, dan wordt het haakwerk wat steviger.
Of je steekt met je haaknaald in een lus bovenop de 
twee halve stokjes, probeer gewoon even wat je het
mooiste vind, het klinkt moeilijker dan het is..

Tenslotte werk je alle draden, als je streepjes haakt 
zoals ik, zijn dat er heel erg veel, netjes weg.
Veel plezier met haken, mocht je het dekentje gaan 
maken en ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 9 april 2018

Over een tapijt dat mijn plan in de war stuurde..


Eigenlijk was ik al een tijdje bezig met het Wenen plan,
ik had contact met een aardige vrouw via Airbnb, zij had 
een leuk appartement in een fijne buurt in een huis met een tuin.
Vooral de tuin sprak mij aan, ik was van plan om eind mei
te vertrekken, toen ik haar mailde over mijn idee, zei ze;
wacht even met boeken, ik heb binnenkort een apprtement
wat grenst aan de tuin, nog veel fijner natuurlijk.
Ze zou mij laten weten wanneer het er op stond, in de weken
daarvoor wiebelde ik heen en weer over het plan, maar
ik werd steeds enthousiaster en dapperder over het hele
idee, en ik dacht als het erop staat boek ik..
En ja hoor, gisteren mailde ze, dus ik dacht Hup, daar ga je
en ik bekeek de foto's, als het een film was geweest had je
de Weense wals als muziek erbij gehoord en dan ineens
een krassend geluid en de muziek die stopte..
In het hele appartement lag tapijt, prachtig hoor, maar ik
ben echt heel allergisch voor ruimtes met vloerbedekking,
niet een beetje maar ik krijg meteen hoofdpijn en ik kan 
er echt ziek van worden, ah neee...
Dus dat kan niet en alle andere appartementen die in
aanmerking kwamen (prijs, ligging, vrij etc) zijn inmiddels
verhuurd, ik zocht nog een halve dag.

Dus, het loop altijd weer anders dan gedacht en nu 
ga ik even hergroeperen en het plan  uitstellen naar een 
later tijdstip, als het niet uit mijn vingers glipt het hele idee..
Bij mijn moeder staat nog dit groene fietsje, misschien kan
ik dat ophalen en hier door de stad gaan fietsen, haha.

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 6 april 2018

Een rood fietsje


Toen ik in Wenen was, zag ik dit fietsje staan, ik hou van 
dit soort kleine, een beetje onbeholpen fietsjes en
toen dacht ik, ik wou dat dat mijn fietsje was..
Dan zou ik in zo'n mooi pastel huis wonen, die er zoveel
staan in de stad, dan zou ik elke dag op dat fietsje de stad
verkennen en een Wiener melange drinken in mijn
favoriete koffiehuis en er zo af en toe een taartje erbij nemen.
Dan zou ik door de tuinen fietsen van het paleis waar
Sissi lang geleden haar middag wandeling maakte..
terwijl ik dit liedje zou fluiten (ik zou dan
ook ineens kunnen fluiten, dat kan ik helemaal niet :-)

Dan zou ik door de wijnheuvels aan de rand van de stad
fietsen, puffend en wel, want soms moest ik dan ook
heuvel op en genieten van het prachtige uitzicht op de stad.
Dan zou ik naar de Donau fietsen om daar in het gras
te gaan zitten en kijken naar traag stromende rivier..
Dat dacht ik, toen ik dat geweldige fietsje zag en 
thuisgekomen liet het idee mij niet los, dus ik ben
op het moment aan het onderzoeken of ik niet eens een
 maand iets kan huren in de stad van mijn verlangen..

Zoiets deed ik nog nooit eerder, maar ik heb mij 
voorgenomen om de dingen te gaan doen die ik altijd
al eens wilde maar gewoon nooit durfde.

Ik hou je op de hoogte mocht het er van komen, als ik 
er nooit meer iets over zeg, dan heb ik het toch niet
gedurfd en zal ik elke keer als ik een rood fietsje zie
denken; had het nu maar gewoon gedaan!

Ik wens je een heel fijn zonnig weekend, ik geloof 
dat je je jas wel thuis kan laten, zo lekker wordt het.
-X-