vrijdag 17 november 2017

Breilesje


Nu het zo snel donker is zit ik meer te handwerken dan
ik in de zomer doe, dan is het fijn om na het eten nog 
even naar buiten te gaan, maar op het moment moet je
al om een uur of 4 het licht aan doen..
Het lijkt wel of ik eerder stil val op deze dagen en dan 
pak ik sneller een handwerkje, een tijdje haakte ik wantjes,
dat ging zo lekker, dat ik er waarschijnlijk veel te veel
maakte, ik verkocht er al best veel, maar er zijn er
nog meer dan genoeg over..
Na al dat gehaak had ik zin in een breiwerkje, 
ondertussen keek ik op Netflix naar Alias Grace, heel fijn,
een kostuumdrama, daar hou ik van, wel met een moord,
ik zeg het maar even, mocht je daar niet van houden,
maar vooral een prachtig psychologisch drama.


Nadat ik een foto op Instagram zette van het kussen
kreeg ik verschillende malen de vraag naar het 
stekenpatroon, ik prijs natuurlijk mijn kussen, wat in de
webwinkel staat, uit de markt, maar vooruit, ik gun 
natuurlijk iedereen een fijn breiwerkje.
Ik schreef het enthousiast op het breiwerk zelf, maar ik
weet nu al dat ik er vragen over ga krijgen, omdat
het misschien niet goed genoeg leesbaar is, dus;
Zet de steken op; dat moet een veelvoud zijn van 4 steken
en dan nog 3 extra (dat is belangrijk anders kom je niet uit)
Rij 1; 1 recht *1 averecht, 3 recht* Herhaal van * tot * tot er
nog 2 steken overblijven. Brei 1 averecht, 1 recht.
Rij 2: brei alle steken averecht.
Rij 3: *3 recht, 1 averecht*  Herhaal van * tot * 
tot er 3 steken overblijven. 3 steken recht breien.
Rij 4: averecht breien.
Deze 4 rijen steeds herhalen.
Het is wel een breiwerk waarbij je steeds moet 
tellen en goed moet opletten, ik haalde verschillende 
keren een stuk uit, als je 1 steek verkeerd doet,
klopt het patroon niet meer, maar op den duur herken
je dat patroon en gaat het steeds makkelijker.


En dit is het kussen geworden, mocht je er ook eentje
willen maken, maakt dan eerst een proeflapje met het garen
en de naalden die je wil gebruiken, zet bijvoorbeeld 
10 steken op, haal het van de naalden af en meet het op,
meet dan het kussen en reken uit hoeveel steken je nodig hebt.
Let wel op dat veelvoud van 4 plus 3 steken om mee te
beginnen, anders krijg je het niet goed.
Het klinkt altijd veel ingewikkelder als je het opschrijft,
ik zou zeggen; gewoon proberen :-)

Ik wens je een fijn weekend
-X-

woensdag 15 november 2017

Stem


Ik wens je een mooie dag, en oh zullen we allemaal
even een zonnedansje doen, want dat sombere weer..
ik heb het gevoel dat de grijze hemel op me is gevallen..
De luidste stem in mij zegt hard weg te rennen naar het
zuiden om daar in de zon te gaan zitten, maar omdat dat
niet mogelijk is, ik kan helemaal niet hard rennen,
daarnaast heb ik allerlei verplichtingen hier, dus ik zal
vandaag stil zijn en goed luisteren wat het mij nog meer zegt..

-X-

dinsdag 14 november 2017

Foto studio


Nu de donkere dagen zijn aangebroken, is het eigenlijk
een wonder dat ik hier in huis nog wat foto's kan maken.
Ik heb maar een heel klein stukje witte muur, voor de 
andere witte muur staat een grote kast en in de rest van de 
kamer zit een lambrisering, die een beetje creme-achtig
geverfd is, niet helemaal mijn keuze, maar het is een huurhuisje..
Ik heb voor en achter een raam, maar voor het raam achter
staat een boom die het licht wegneemt, dus ik moet het hebben
van het voorraam en wachten tot de zon goed staat.
Dat is op deze dagen ongeveer van 2 tot 3 
en dan moet hij ook nog schijnen..soms doe ik zelfs een 
zonnedansje, als ik echt foto's nodig heb, om hem te
verleiden om te gaan schijnen, haha, dat moet
je niet geloven hoor ;-)


Mijn werktafel staat precies op de plek voor het raam,
hij heeft zo ongeveer overal in de kamer gestaan 
maar dit lijkt de oplossing die het meeste ruimte geeft.
Dus blijft er ongeveer 40 centimeter over waar ik de
foto's kan maken voor de webshop en mijn blog.
Dus ik maak vaak close ups (zeg je dat zo?) en flatlays,
dat is een hip woord voor gewoon alles op de tafel leggen
en dan van boven af een foto maken, het duurde even voordat
ik dat in de gaten had, overigens, dat dat zo heette.
Omdat ik maar heb beperkte ruimte heb, zie je bij de mijne
vaak dezelfde vlek op de tafel, ohoh, nu ja, ik doe wat ik 
kan in mijn mini foto studio, maar ik denk dat het echt tijd 
word voor een gloriette :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 13 november 2017

Gloriette


De eerste keer dat ik een gloriette (een gebouw in een tuin
wat op een heuvel ligt, ik heb het even opgezocht)
zag was In Wenen, dat was een heel groot gebouw, wat
door het Oostenrijkse hof werd gebruikt voor ontvangsten
en feesten en natuurlijk ook door Sissi, die zo stel ik
me voor, daar thee ging drinken en over de stad uitkeek.
Vorige week wandelden wij even in het park in Putte,
om even de gedachten te verzetten en tot mijn verbazing
stond daar ook een gloriette, alleen het woord is al fijn..
Een heel kleintje maar oh, mij fantasie ging meteen
met mij op de loop, stel je voor dat ik een gloriette had..


Dan zou ik regelmatig mijn kleine huisje temidden van 
de drukte en het lawaai van de stad verlaten.
Dan zou ik over de lange laan in het bos kuieren, langzaam
ernaar toe wandelen hoort bij een gloriette, lijkt mij.
Dan zou ik het in de verte al zien liggen en mij verheugen
op het moment dat ik daar aan zal komen.
Dan zou ik de luiken openen, de frisse lucht binnen laten
stromen en een kopje thee zetten (thee past beter dan koffie)
Dan zou ik buiten op het heuveltje voor het gebouwtje zitten,
helemaal alleen en luisteren naar het fluisteren van de 
blaadjes aan de bomen en het zingen van de vogels.
Dan zou ik alle gedachten door mijn hoofd laten fladderen
en in vrede zijn met de dingen..
Oh ja, ik wou dat ik een gloriette had, zomaar een heel
kleintje op een heel klein heuveltje in een klein bosje..

Hoewel ik weet dat ik het nooit zal bereiken, maar mijn 
nieuwe doel in het leven is een gloriette, haha..
Soms moet je gewoon groot dromen, denk je niet?

Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 10 november 2017

Nacht regenboog


Dank jullie wel voor alle aardige woorden, ik wens je 
een heel goed weekend!
-X-

donderdag 9 november 2017

Windstil


En steeds weer lopen de dingen anders dan je verwacht 
had, alles kan in een vingerknip weer anders zijn.
Ik word er soms een beetje zenuwachtig van, dat de dingen
altijd anders gaan dan verwacht of gedacht..
Zo gingen wij maandag naar mijn moeder, zoals wij
zeer regelmatig doen om haar wat gezelschap te bieden
en allerlei klusjes te doen die nodig zijn.
We namen de kaarten mee, een hele doos vol, ze vond het
geweldig, hoewel het even duurde voordat ze begreep
dat ze allemaal voor haar waren, hartelijk bedankt namens haar..
Ook mijn dochter Judith kwam langs en we hadden
een stralende, vrolijke dag met zijn allen en redelijk
gerustgesteld lieten we haar daar 's avonds achter.
(oh, dat is altijd het moeilijkste moment; haar daar
alleen achter laten, terwijl je weet hoe kwetsbaar ze is)


De volgende ochtend werden we gebeld, in eerste instantie
met het bericht dat ze midden in de nacht gevallen was
en uren op de grond had gelegen voordat er hulp kwam,
hoewel de hoogbejaarde buurman er al vrij snel was..
Zij was uiteindelijk met een ambulance naar het ziekenhuis
gebracht, waar bleek dat ze een CVA (beroerte) had gehad..
Ohoh en och hemel, dan draait je hart om als je dat hoort,
dus wij reden weer naar het huisje om spullen op te halen,
de taartjes die over waren van de dag ervoor op te ruimen
en een bloemetje naar de buurman te brengen..
Later troffen wij mijn moeder in het ziekenhuis aan als een 
zielig vogeltje, het gaat naar omstandigheden redelijk,
maar de vraag is of zij ooit nog naar haar huisje terug kan..

Tussen de bedrijven door maakten wij een wandelingetje 
in het park om even op adem te komen, maar de beelden
van mijn moeder op de grond en de doos met ongelezen post
in dat lege huisje lieten mij maar moeilijk los..

Je kan je onmogelijk schrap zetten tegen de dingen die
elke dag onverwacht op je pad komen, noch kan je voorbereid
zijn op wat dan ook, want je weet gewoon niet wat er 
komen gaat en dat is misschien maar goed ook, ik vind
het allemaal al ingewikkeld genoeg om je gewoon
mee te laten voeren met welke wind er dan ook opsteekt..
Soms een warme bries uit het zuiden, dan weer een 
storm uit het westen en soms een gure wind uit het oosten,
Maar daartussen is het altijd windstil, dat moet je niet
vergeten, er komt altijd weer een kalm moment, of als je geluk
hebt zelfs een kalme tijd, daar moet je (ik) vertrouwen in hebben..

Ik wens je een fijne windstille dag
-X-

maandag 6 november 2017

Foto's


Vandaag ga ik naar mijn moeder om de kaarten te brengen,
het is een hele doos vol met meer dan 50 kaarten/brieven en
kleine cadeautjes, echt fantastisch, dank jullie wel..
Ik dacht dat het misschien leuk zou zijn om even te laten 
zien aan wie jullie je kaart hebben gestuurd, dus hierbij een 
foto van mijn moeder van heel lang geleden natuurlijk..
Het is bijzonder dat ik hem kan laten zien want tot een maand
of wat geleden heeft ze altijd gezegd dat er geen foto's waren
van vroeger, hoe vaak we er ook om vroegen..
Mijn broer vond een hele doos vol toen hij de administratie
op orde wilde brengen, tot zijn en onze grote verbazing,
mag ik wel zeggen, mijn moeder wist niet dat ze er nog waren..
Ik moet zeggen dat het nogal een bijzondere ochtend was,
de ochtend dat ik foto voor foto heb bekeken en samen met
mijn broer probeerden we iedereen die er op stond
een naam te geven, wat niet helemaal lukte, maar toch.


Wat helemaal speciaal was, was dat ik een foto vond van 
mij en mijn moeder samen, die zijn er bijna niet, ook niet
van mij als klein kind, ik denk dat ze op één hand te tellen zijn.
Deze is gemaakt toen ik al in Amsterdam woonde en een keer
een weekend naar huis was gelift, ik herken de trui die ik 
kocht op het Waterlooplein (rommelmarkt) dat was lang 
voordat tweedehands hip was, maar ik kocht toen alles 
al op rommelmarkten (er waren nog geen kringloopwinkels)
Ik kan me het moment niet herinneren, wel herken ik het 
lampje wat er hangt, het hing in de woonkamer van mijn moeder.

Zo af en toe kijk ik eens naar alle foto's, het is alsof je een 
even het gordijn van de tijd opzij schuift, een gordijn wat lang
gesloten bleef, en dan probeer ik dingen te plaatsen in de tijd
hoewel er nog veel vragen over blijven, maar ik ben blij dat 
de foto's gevonden zijn en dat ik nu een beeld heb van 
de dingen die eens waren..

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 3 november 2017

Doosje


Eigenlijk vind ik ze bijna nooit meer, zo'n klein doosje 
of bakje met wat willekeurige rommeltjes er in.
De meeste kringloopwinkles sorteren alles zo uit, dat het
meer op een warenhuis lijkt, er blijven er weinig verassingen
 over en van schatzoeken is al helemaal geen sprake meer..


Gelukkig is er nog een winkel over hier in Noord, die 
wel gewoon alles neer zet zoals ze het aantroffen in de 
gegeven dozen (en de kleren hangen niet op kleur, vind 
ik ook veel leuker) en daar vind ik nog wel eens wat.
Zo vond ik een tijdje geleden dit doosje, echt geweldig,
kijk ook even naar de tekst op het plakband..
Geel lint en garneergalon, geen idee wat het is, ik geloof 
ook niet dat het nog in het doosje zit, het bruine... was 
blijkbaar op want het is doorgestreept :-)


Ik denk dat er een hele stapel van deze doosjes geweest 
is zodat je in één oog opslag kon zien wat er in zat,
want als het er maar eentje was, kon je het net zo 
goed even open doen om er in te kijken, toch?
De inhoud van het doosje is al even ontroerend als het
doosje zelf ; een piepklein bolletje borduurgaren, 
wat naam-band om in kleding te naaien, ik vraag me 
af hoe diegene of misschien haar kind heette met die Z.
Was het Zacharius, Zinzi, Zelda, Zebedeus?
En oh, het prachtige band, is het een restje
van een kraagje wat ze op een jurkje naaide 
(van Zinzi ;-) en zou het een kerst feestjurk geweest 
zijn, vanwege het kransje met de paddestoelen,
wat ook in het doosje zit?


Dat met kerst zou best kunnen, gezien de twee glimmende
rolletjes met cadeau lint, alleen heeft ze het nooit gebruikt..
Verder zat er nog een begin van een haakwerkje in, het is zo
klein dat ik niet zou weten wat het moest worden, twee naalden
en een leeg zakje, misschien van een fournituren winkel.
Ik doe er verder helemaal niets mee met deze dingetjes, 
bij mij gaan ze in een mandje met verloren zaken die 
weer gevonden zijn en misschien dat ooit iemand mijn mandje 
zal vinden op een rommelmarkt, daar over nadenkt en het weer
in een mandje of doosje stopt, zou dat niet mooi zijn ?

Ik wens je een heel fijn weekend
-X-

woensdag 1 november 2017

Verhaaltjes


Weet je wat nu zo grappig is aan de hele kaarten actie
voor mijn moeder, hier op mijn blog, dat zij niet eens 
weet wat een blog is, zij kijkt nooit op een computer,
er ligt daar wel een tablet maar ze weet niet hoe die aan moet.
Ik heb het wel eens geprobeerd uit te leggen wat een blog is,
zoiets als regelmatig een klein verhaaltje vertellen
(inmiddels ruim 2300 verhaaltjes, kan je dat geloven?)
en daar wat foto's bij zetten, die verhalen staan dan allemaal
bij elkaar en mensen kunnen dat lezen als ze dat willen
en misschien er iets bij schrijven, zoiets :-)
Ik snap het beste dat ze dat niet weet, voordat ik aan deze
blog begon, had ik ook geen idee..
En aaah de kaarten, ik kreeg echt een hele stapel, zo lief,
allemaal met zorg en aandacht uitgekozen, soms zelfs
een aardigheidje erbij, op de één de vriendelijke groetjes,
op de andere kaart een heel verhaal, echt heel ontroerend..


Ik heb al heel wat tijd kaarten zitten schrijven, eerst een
stapeltje met mijn vulpen, om ze de bedankjes extra zwierig
te maken, maar het bleek dat ze allemaal gingen vlekken.
Niet erg, want ik heb een heleboel kaarten met mijn logo
op zijn kop, dus ik deed het gewoon opnieuw.
Ik kan van alles maar het beste ben ik toch wel in het
verzinnen van dingen die heel veel tijd kosten, haha.
Maar ik doe het met liefde en volgende week zal ik alle
kaarten naar mijn moeder brengen en haar vragen elke dag
een kaartje uit de mand te kiezen en te lezen, op die manier,
heeft ze heel lang elke dag een berichtje.
Eigenlijk is dat net zoiets als een blog, elke keer een ander
verhaaltje, misschien moet ik mijn laptop eens meenemen
en haar laten zien waar ik nu al jaren mee bezig ben..

Nogmaals hartelijk bedankt voor alle post, ontelbaar veel
karmapunten zijn inmiddels gegeven ;-)

Ik wens je een hele fijne dag
-X-

dinsdag 31 oktober 2017

Wat ik vond


Toen P. de schuur bij mijn moeder aan het opruimen was
vond hij deze lineaal met mijn naam erop, geen idee 
waarom deze bewaard is gebleven maar leuk vond ik het wel.
Gekocht in A'dam staat er op, dat moet geweest zijn toen 
ik nog op de middelbare school zat en regelmatig met mijn 
vriendje van toen Erik naar Amsterdam ging.
We logeerden dan bij mijn ome Hans die op een woonboot 
woonde en we gingen er altijd liftend naar toe.
Dat kan je je nu toch niet meer voorstellen zo'n jong meisje 
met haar vriendje, liftend het land door, maar wij deden het vaak.
Toen ik 17 was liften we zelfs een keer 3 weken door Frankrijk,
zonder mobiele telefoon die bestond nog helemaal niet
en met maar 200 gulden op zak (wij vonden het een fortuin) ohoh,
het was een krankzinnig avontuur, en weer een ander verhaal.
In Amsterdam gingen wij altijd naar het Waterlooplein om
kleren te kopen, ik herinner me vooral van die veel te grote
tuinpakken en fluwelen jasjes en ik wilde (toen al) altijd
even naar een kantoorboekhandel op de Rozengracht.
Zo'n ouderwetse stoffige winkel met mooi papier, pennen
en linealen waar ik deze kocht, ah ja, ik ben blij dat P hem vond
en dat hij nu na al die jaren, weer in Amsterdam, op mijn bureau ligt..

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 30 oktober 2017

Vensterbank


Sinds een tijdje hebben we een vensterbankje met wat
 planten, eigenlijk liet ik de hele plantentrend die je ziet
op de Social media aan mij voorbij gaan..
(gek, eigenlijk, vroeger wist je dat soort dingen
nooit van elkaar, behalve als je op visite kwam, maar
 nu heeft zo ongeveer iedereen een #Urbanjungle thuis,
zelfs de mensen die op het platteland wonen ;-)
Ik had 1 plantje, degene op de voorgrond, die kreeg ik 
eens op een boekenfeestje, dat vond ik eigenlijk wel genoeg.


Vensterbanken vol met planten deed me aan vroeger 
thuis denken, daar stond alles vol en ook voor de ramen
hingen allerlei planten in van die macramé hangers, die 
wij dan gemaakt hadden voor moederdag enzo.
(de hele macramé trend laat ik ook passeren)
Er hingen ook wat kooien met kanaries tussen, die zie je 
nooit meer eigenlijk, maar misschien wordt dat ook 
nog eens hip, ik hoop het niet, een vogel in een kooi..hmm..
In mijn herinnering was het nogal een stoffig geheel,
die volle vensterbanken en ramen en ik hou niet van stoffig.
Dus ik had altijd lege vensterbanken, maar nu toch eentje
met wat planten en dat omdat P. het zo gezellig vind.


Hij vraagt nooit om een interieurdingetje, we kozen 
de bank en de tafel samen uit, de invulling van de rest
laat hij helemaal aan mij over, hij is ook helemaal niet
op de hoogte van woontrends, zijn bijdrage aan de inrichting
van de kamer bestaat uit een stapel kranten naast de bank.
Dus ik kocht wat plantjes en zette ze op de vensterbank, 
hij is er blij mee en geeft ze ook water enzo..
Zelf zette ik er wat dingetjes tussen, ik kan het niet 
laten, en het is best een gezellig gebeuren, die vensterbank
die we sinds een tijdje hebben..(#urbanjungle, haha)

Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 27 oktober 2017

Warme handjes.


De laatste weken zit ik helemaal in de wantjes, niet de 
hele dag hoor, maar zo in de avond haak ik het ene paar
na het andere, ondertussen kijk ik dan naar een film of zo.
Gisteren keek ik The kings garden op Netflix, echt heel
erg leuk, terwijl ik zat te haken wenste ik dat ik tuinier 
was geworden in plaats van een rommelaar, maar dat terzijde.
Op de één of andere manier handwerk in altijd in fases,
of in series, hoe je het ook wil noemen, zo heb ik brei-,
papier vouwen-, borduur, en haak-fases.
Ik zit nu duidelijk in de wantjes periode, heerlijk :-)


Het plezier zit hem voor mij in het doen van steeds
dezelfde handeling zodat ik soort van gedachtenloos
kan werken, ik hoef er niet bij na te denken, heel fijn
want soms word ik gewoon moe van mijn eigen gedachten.
Ook het werken met mooie materialen, zoals 
deze wantjes van Merino wol, zo zacht, 
en het combineren van de kleuren maken het zo prettig.
Volgens P. voel ik altijd aan de wol door deze even langs 
mijn wang te strijken, daar was ik me helemaal niet van
bewust, maar het schijnt zo te zijn :-)
Als ik overdag bezig ben met van alles, vooral dingen waar 
ik geen zin in heb, kijk ik soms naar mijn wolmand en weet
ik dat het moment komt dat ik lekker kan gaan zitten
en wat bolletjes uit kan kiezen en gaan beginnen,
heel geruststellend allemaal, zo klinkt alsof ik de 
oma-fase in ben gegaan, haha, dat is niet zo, hoor!

Enfin, als het meezit zal ik vandaag alle wantjes in 
de webwinkel zetten, er staan er al best veel in,
maar mochten ze daar allemaal blijven staan heb ik
in elk geval geen koude handen deze winter en
heel veel kalme, prettige uren beleefd.

Ik wens je een fijn weekend
-X-
Ps, de eerste kaarten voor Corrie zijn al binnengekomen,
echt zo leuk, allemaal met liefde en aandacht uitgekozen,
dank jullie wel daarvoor.

woensdag 25 oktober 2017

Dank je


Aaah, dank jullie wel zeg, voor alle reacties, ik heb een 
heleboel mailtjes en berichtjes gekregen van lieve mensen
die mijn moeder een kaartje willen sturen.
(mijn emailadres staat overigens rechtsboven in de zijbalk)
Zoveel karma punten, haha, grapje, maar ik moet zeggen
dat ik het heel fijn vind om te merken dat zoveel mensen 
het ook fijn vinden om iets voor een ander te doen zonder
dat je daar iets voor terugkrijgt, nu ja, een kaartje met 
mijn naam op zijn kop dan..
Over kaarten gesproken, nu kreeg ik gisteren voor de 
zesde keer een verkeerde zending, deze keer was ik
er gewoon kalm onder, het is zo'n klucht geworden 
dat je er eigenlijk alleen nog maar om kan lachen.
Dus ik stuurde mensen halve bestellingen en als het 
wonder, dat alle goede kaarten er zijn, zich zal voltrekken,
stuur ik de rest gewoon na, veel extra werk, maar ach..

Ik wens je een fijne dag, je mag mij nog steeds mailen
voor mijn adres, zie bericht van gisteren.
-X-

dinsdag 24 oktober 2017

Kaarten en een vraag..


Gisteren gingen we naar mijn moeder, eigenlijk kwam 
het niet zo goed uit, want we hadden hier een soort
van 'kaartencrisis'; één van de winterkaarten was weer
niet goed gedrukt, mijn naam stond ondersteboven.
Er lijkt geen zegen te rusten op de gedrukte kaarten,
er is steeds iets mee en het vervelendste is dat ik de 
bestellingen binnen blijven komen..(wat eigenlijk fijn is)
Dus in de auto belde het printbedrijf, er was niet direct 
een oplossing, behalve het opnieuw versturen van de 
bestanden, wat niet ging we zaten immers in de auto,
enfin, om een lang verhaal kort te maken;
P en ik kregen enorme ruzie er over.
Ik ging er in met emotionele argumenten, hij met zakelijke
en we geraakten niet op 1 lijn..


Vlak voordat we bij mijn moeder waren bereikten wij 
een wapenstilstand en bedacht ik dat de drukker de 
kaarten maar zonder mijn logo moest printen, dat kon,pff,
ze worden vandaag geleverd, anders had het nog dagen geduurd..
We hadden uiteindelijk een leuke dag bij mijn moeder,
omdat ze een beetje zat te mopperen over het alleen zijn
enzo (snap ik) bedacht ik dat het misschien leuk zou zijn
als je (een ieder die dit leest) mij een kaartje stuurt voor
mijn moeder, en ze zo leuke post ontvangt.
Mijn moeder heet Corrie en ze vind post geweldig.

Enfin, mocht je dat willen doen, stuur mij dan een mailtje,
dan geef ik je mijn adres. Als je er een envelop bij doet
met je eigen naam en een postzegel er op, stuur ik je 
een winterkaart met mijn naam op zijn kop, ik zou ze 
anders weg moeten gooien, ik kan dat zo niet verkopen,
hoewel de afbeelding er prima uitziet.
 Natuurlijk doe ik er een ticket voor een goede dag bij.
Ik zal de kaarten dan later meenemen voor mijn moeder.

Zoals mijn zoon Daan wel eens tegen me zegt als 
ik iets aardigs voor iemand doe: dat is goed voor je karma,
dat levert je extra punten op, haha, dat zeg ik nu tegen jou :-))

Ik wens je een fijne dag, ik ga de bestellingen klaarleggen
en als straks de kaarten komen, pak ik alles in.
Mocht je hebben zitten wachten; ik was je niet vergeten
en je pakje komt er aan.
Fijne dag
-X-

maandag 23 oktober 2017

Kalm



Laten we nu gewoon kalm beginnen, dat dacht ik 
vanochtend toen ik buiten koffie zat te drinken,
ik drink zo lang mogelijk buiten koffie, ook al is het 
maar voor 5 minuutjes, met een dikke trui aan..
Dat kalm, neem ik me elke dag weer opnieuw voor,
gewoon meewaaien met welke wind er dan ook waait.
Het zand, dat altijd in de raderen komt, gewoon
laten stuiven en weer neer laten dwarrelen.
Het water op laten komen met de vloed 
en weer terug als het eb wordt..


De stormen gewoon uit laten razen en rustig wachten
tot de wind weer gaat liggen, het stormt nooit voor eeuwig.
Elk obstakel op de weg laten staan en er omheen
wandelen in plaats van eroverheen proberen te klimmen.
Daar dacht ik aan vanochtend; gewoon kalm meebewegen,
met als beeld het zand, de getijden en de wind..
Niet dat het me ooit lukt, maar het kan geen kwaad
om het je voor te nemen en het te blijven proberen..

Ik wens je een kalme week 
-X-

vrijdag 20 oktober 2017

Kaartjes


Op de een of andere manier dacht ik dat het misschien,
makkelijker zou zijn om mijn tekeningen die ik maakte 
voor de winter te laten drukken in plaats van zelf printen.
Even wat afbeeldingen uploaden en dan wachten op de 
bezorger, ze dan netjes opbergen en ze zo van de stapel
pakken als iemand er eentje zou bestellen..
In theorie is dat natuurlijk ook zo, maar met de kaart met
het hertje (waar ik overigens erg mijn best op deed)
was het een mijl op zeven voordat het goed was.
Bij de eerste bestelling waren ze de kaarten vergeten, toen 
kwamen ze alsnog maar toen stond mijn naam achter op
verkeerd om en onduidelijk gedrukt.
Daarna zou het bestand niet goed zijn, toen was er te
weinig afloop (randje van een paar millimeter wat niet
gedrukt wordt) en na vele telefoontjes en het opsturen van 
steeds hetzelfde bestand (oh haha) was het uiteindelijk goed.
Enfin, toen ik eindelijk van de week de bestelde setjes
op kon sturen was ineens een andere kaart op, die vergat
ik op tijd bij te bestellen, als het goed is komt die vandaag.
Kortom, ik moet echt nog even wennen aan het laten drukken,
het resultaat is overigens wel geweldig dat wel,
ik ga nu toch de andere tekeningen ook laten drukken,
en nu maar duimen dat dat van een leien dakje gaat..

Ik wens je een heel fijn weekend,
het weer wappert maar wat heen en weer alsof het niet kan
kiezen wat het nu moet wezen, maar ik geloof dat het
nu dan toch herfst gaat worden.
-X-

donderdag 19 oktober 2017

Trein


Gisteren stapte ik per ongeluk in de verkeerde trein,
geen echte, maar in gedachten, de trein denderde maar 
voort, en stopte niet eens op welk station dan ook..
Eerst reed hij lang Onrust, daarna langs Ik-kan-het-niet
en hoewel ik ik er wel uit wilde reed hij maar door.
Sterker nog, hij maakte steeds meer vaart, dus we reden
langs Wat-er allemaal-niet-goed-gaat en vervolgens naar
Wat-er-niet-goed-ging en daarna naar Niets-komt-ooit-nog-goed
De trein reed nu zo hard dat hij niet meer te stoppen was,
richting Tranen en vervolgens denderde hij af op Paniek..
Daar aangekomen kon ik uiteindelijk aan de noodrem trekken,
uitstappen, diep ademhalen en bijkomen..
Onnodig te zeggen dat ik geen fijne dag had en vandaag
blijf ik ver weg van welke trein dan ook en ga ik
in mijn thuis station zitten, op een bankje met een breiwerk,
kalm aan, de ene steek na de andere..en laat ik welke
trein dan ook rustig aan mij voorbijgaan..

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 18 oktober 2017

Zelfmakertje


Als ik mijn pakjes verstuur aan mensen die iets bestelde
in de webwinkel, probeer ik daar altijd iets moois van
te maken, hoeveel bestellingen er ook zijn, ik pak alles
in als een cadeautje en versier ze met wat ik zoal heb.
Elk pakje is anders want ik heb een bak vol met 
dingetjes die ik gebruik zoals lint en bloemetjes.
Een idee voor een makkelijke zelfmaker is afbeeldingen
van stof die je op een stukje karton plakt, zoals de 
bloemen en de blaadjes op de foto, zo doe je het;

Knip, bijvoorbeeld, een blaadje uit stof, doe dat ruim
en plak dat met textiel lijm op een stuk dun karton, 
zorg ervoor dat vooral de randen goed vast zitten.
Je kan het beste een katoenen of dichtgeweven stof nemen.
Knip nu de afbeelding uit, het leuke en makkelijk is
dat de stof niet gaan rafelen door de lijm, let er op dat
je de lijm heel dun aanbrengt anders krijg je rare 
vlekken op de stof (dat wil je niet; rare vlekken ;-)
Maak er eventueel een gaatje in met een perforator,
doe er een lintje of iets door en zo heb je een label, 
op de achterkant kan je dan iets schrijven, bijvoorbeeld;

ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 17 oktober 2017

Wat ik vond..


Nu ik regelmatig naar mijn moeder ga, die alleen is 
achtergebleven in haar huis wat vol staat, echt vol, met
allerlei spullen, help ik haar regelmatig met opruimen
Zo kom ik zo af en toe iets tegen van vroeger
dingen die  ik allang vergeten was..
Zo vond ik een borstel, wat op zich niet zo bijzonder is,
maar de opdruk wel, ik had het zelf altijd onthouden 
als 'dorpswarenhuis' Janse, maar het is dorpszaak.
Wat het zo leuk maak is de stadssortering, oh haha, geweldig.
Ik heb goede herinneringen aan Janse, het was de enige winkel
waar je dingetjes kon kopen, boeken, prullaria en in de zomer
hadden ze van die kleine plastic luchtbedjes, die ik bijzonder
begeerlijk vond, maar altijd heel snel lek waren.
Ook kocht ik er wel eens een pocketboekje, als ik wat geld 
had gekregen voor mijn verjaardag, er stond een rekje
en daar stond ik dan eindeloos te dralen omdat ik wel het
juiste boekje wilde kopen, ik had maar geld voor een
boekje of twee per jaar dus het was een gewichtige keuze..
Ik weet ook nog hoe het voelde als ik dan met een mooi
ingepakt boekje naar huis huppelde, oh de belofte 
van plezier van zo'n nieuw boek..
Bij verjaardagen kochten alle meisjes ook de cadeautjes
bij Janse, meestal kreeg je dan een paar keer hetzelfde,
zo had ik een hele collectie 'weerbeeldjes' van die 
porceleinen dingetjes die blauw of roze kleurden
als het weer veranderde, ik zie ze nooit meer, jij?
Ah ja, Janse, ik kan er wel een uur over praten, dat zal ik
je besparen, maar ik ben blij met mijn borstel die ik vond,
hij ligt op mijn werktafel en elke keer als ik er naar 
kijk, huppel ik in gedachte door het dorp..

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 16 oktober 2017

Idee


Straks moet ik naar de tandarts, het idee van de tandarts,
vind ik echt niet fijn, het liefst zou ik deze 
ochtend onder de dekens zijn blijven liggen,
toch ben ik opgestaan en ga ik gewoon..
Toen ik daar over na dacht kwam ik op vele dingen 
waarvan ik in gedachte tegen op zie..
Het idee van grote groepen mensen bij elkaar vind ik 
niet fijn , toch ga ik naar een drukke rommelmarkt..
Het idee van een aanslag vind ik eng, toch ga ik
gewoon naar de stad of stap ik in een vliegtuig..
Het idee om nieuwe mensen te ontmoeten vind ik spannend,
toch ga ik overal naar toe en klets ik met iedereen..


Bij het idee dat ik moet maken of dat ik een opdracht 
krijg denk ik altijd, maar dat kan ik helemaal niet,
toch lukt het mij altijd als ik er eenmaal aan begin..
Het idee dat mijn boeken in de uitverkoop gaan vind ik
heel vervelend, toch is het al een abstract iets geworden,
ik hoef er tenslotte niet zelf mee op de markt te staan..
Het idee over mijn eigen werk is altijd; ik doe maar wat,
ik heb geen speciale talenten, toch, als ik terugkijk op wat 
ik deed, vind ik dat het redelijk gelukt is..
Zo heb ik vele gedachten van te voren over allerlei dingen,
maar als ik het dan doe of maak blijkt het allemaal
reuze mee te vallen, toch moet ik altijd eerst over
de berg van mijn eigen ideeën heen, elke keer opnieuw..
Zo ook vanochtend, dan moet ik de tandarts-berg nemen,
maar ik weet dat als ik daar eenmaal zit dat het 
echt wel zal gaan, toch zal ik opgelucht zijn als
dit achter de rug is, het idee alleen al :-)

Ik wens je een fijne dag en veel geluk en plezier
met wat je zoal gaat doen of met welke berg jij moet nemen.
-X-

vrijdag 13 oktober 2017

Een stapel winterdorpjes


Allereerst hartelijk bedankt voor alle reacties op mijn
bericht over het afsluiten van de boeken-periode die ik
toch echt even moest verwerken, ik ben nu ongeveer in de
ach nu ja fase, wat zoveel wil zeggen dat ik het soort van
achter me kan laten en kan zeggen; het is goed zo..
Maar eigenlijk gaat dit bericht over mijn 'winterkaarten'
die ik gemaakt heb en laten drukken, je echt..
De tekeningen knipte ik eerst uit in papier om zo een 
soort van compositie te maken, later scande ik ze in
en bewerkte ik ze in Photoshop, waarbij ik eindeloos
heb zitten proberen wat er goed uitzag, in ieder 
geval in mijn ogen natuurlijk..


Dit is natuurlijk het winterdorpje van mijn verlangen,
zo'n koude knisperende winteravond, met de lampen
aan in de huizen, dat roze is van mij, haha, en dat het
dan zachtjes begint te sneeuwen, oh heerlijk.
De huisjes hebben vele kleuren gehad, dat is zo leuk 
van Photoshop, je veranderd het zo, het is echt spelen
met de kleuren, heel leuk om te doen.
Als eerste bestelde ik de roze kaart met de bomen bij 
een drukker, eigenlijk print ik alles altijd zelf maar 
ik heb er zoveel problemen mee gehad met dat ding,
dat ik dacht ik probeer het eens..
Ze zagen er geweldig goed uit en ik bestelde nog twee
sets , ik heb ook nog een kaart met een hertje,
oh joh, voordat ik die goed had, ik ben helemaal 
geen dieren tekenaar, maar het ziet er hert-achtig uit..



Toen de kaarten gisteren kwamen bleek dat ze alleen
deze geprint hadden, oh haha, nu heb ik een enorme
stapel van dezelfde kaart, genoeg voor 10 winters..
Gelukkig was het een foutje van de drukker en had ik
het niet verkeerd aangeleverd, dat denk ik dan meteen,
en ze sturen de kaarten met het hertje nog na.

De kaarten staan in de webshop, ik moet nu toch echt
een beetje reclame voor ze maken..
En na de boeken lijkt het met deze onwaarschijnlijke stapel
toch echt dat ik nu in de kaarten business zit ;-)

Ik wens je een heel fijn weekend
-X-

woensdag 11 oktober 2017

Uitverkoop


Gisteren plaatste ik een berichtje op Instagram, ik weet
eigenlijk niet of ik daar goed aan deed, hoewel ik vele
hele aardige, echt heel aardige reacties op kreeg.
Dit was wat er gebeurde; ik kreeg een berichtje van mijn
voormalige uitgever dat al mijn boeken, alle 4 (!) in de ramsj
(mooi woord, zij gebruikten het ook niet) gaan.
Wat zoveel wil zeggen dat alle boeken met grote korting
verkocht gaan worden omdat ze ze aan de straatstenen
niet kwijt kunnen..
Nu voelde ik me toch al niet zo wel, maar na dat bericht bleef
er van dat kleine beetje welzijn helemaal niets meer over.
Ik voelde me beschaamd, hoewel ik waarschijnlijk niets
heb om me over te schamen maar toch was het zo.


Ik had het gevoel dat ik zelf in de uitverkoop werd gezet,
dat ik op de één of andere manier gefaald had.
Iemand zei op Instagram; neem het niet persoonlijk maar 
dat vind ik heel lastig omdat ik de boeken, los van de
vormgeving helemaal alleen maakte, ik werkte er jaren aan.
En ik weet natuurlijk best dat er veel mensen zijn die ze
leuk vinden, ze zelfs allemaal hebben, maar daar was gisteren
geen ruimte meer voor in mijn hoofd.
Dat komt natuurlijk wel weer uiteindelijk maar op het moment
overheerst de teleurstelling over hoe het hele boeken avontuur
is afgelopen en leg ik ze op een stapeltje in de kast totdat
er een moment komt dat ik er in kan kijken en iets van trots
hoop te voelen over wat ik gemaakt heb.


Daar, zei ik gisteren, in het kort iets over op Instagram en
ik weet echt niet of ik er goed aan doe, dit soort berichten te 
delen, ik wil graag laten zien wat er om gaat in het 'echte leven'
maar ik wil niet een soort medelijden oproepen en gezien
worden als een stakker (ook al zo'n prachtig woord, 
maar toch wil er geen eentje zijn)
Tussen de vele jubelende zege tochten begin ik toch wel 
een beetje mager af te steken en ik ga de komende dagen eens
nadenken over mijn motieven om al mijn mindere momenten
(saai, hoofdpijn, in de uitverkoop, enzovoort) te delen
en eens onderzoeken hoeveel eerlijkheid wenselijk is..

Het goede nieuws is overigens dat als je mocht overwegen
nog een boek van mij te willen kopen, ze binnenkort voor
een paar euro worden aangeboden, daarna zijn ze 
een zeldzaamheid geworden :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 10 oktober 2017

Wolmand


Ben vandaag te vinden in de lappenmand, of 
misschien beter gezegd in de wolmand want ik werd wakker 
met een enorme hoofdpijn en er is geen ruimte in mijn
hoofd voor allerlei luchtigheden of scherpzinnige gedachten..

Ik wens je een hele fijne dinsdag, hier schijnt een waterig
zonnetje, dat is dan het goede nieuws na al die grijze dagem
-X-

maandag 9 oktober 2017

Saai


Elke maandagochtend als ik nadenk over een blogbericht,
dat doe ik buiten terwijl ik koffie drink, nu met een dikke trui
aan, voel ik een soort van aarzeling..
Een aarzeling omdat ik eigenlijk niets mee maakte in het 
weekend waar ik nu eens een mooi verhaal van zou kunnen
maken, want ik deed opnieuw helemaal niets bijzonders.
Ik deed boodschappen, haakte wantjes, ik ging naar een 
rommelmarktje, ik haakte nog meer wantjes, ik ruimde wat op,
deed een was en haakte nog eens een paar wantjes..
Niet echt heel boeiend allemaal, gewoon saai zeker vergeleken
met wat ik zag, wat andere mensen allemaal deden 
 op de social media, oh joh..
Ook vroeg ik me af of ik zou willen ruilen met wie dan
ook en eigenlijk was het antwoord nee, ik kies er zelf voor
om zo'n kalm leven te leiden.
En terwijl ik dit bericht typ en kijk naar de tekening die ik
maakte met; perfect is boring en ik dacht ineens misschien
moet ik het gewoon omdraaien en omdraaien en zeggen;
Boring is perfect
Ah ja, haha, nu hoef ik niet te zeggen dat ik een saai
weekend had maar dat het gewoon perfect was ;-)

Oh ja bedankt voor de reacties op de schaartjes; ik wil het
schaartje graag opsturen naar Zusje1979, zij regareerde
via Instagram, als je je adres wil mailen, dank je.

Ik wens je een goede dag
-X-

vrijdag 6 oktober 2017

Zakelaar


Een jaar of wat geleden kocht mijn dochter Judith
een partij schaartjes, ze wist niet precies wat ze er
mee moest doen maar ze vond ze zo leuk..
Uiteindelijk hebben we ze via Instagram verkocht,
dat was een heel gedoe met mailtjes, schaartjes die betaald
waren maar dan met een overschrijving met een andere
naam dan van degene die bestelde, maar we kwamen eruit.
Nu ik de webwinkel heb dacht ik, ik ga nog eens op zoek
naar die schaartjes, het duurde een tijd voordat ik ze gevonden
had ergens in het verre Oosten en stuurde een mailtje.
Na een hele tijd kreeg ik antwoord, ik bestelde de schaartjes
en ik hoorde weken en weken langs niet meer.
Uiteindelijk legde ik mij er bij neer dat de schaartjes
waarschijnlijk uit het vliegtuig waren gevallen of ergens
bij de douane in een ver land lagen..
Tot er opeens aangebeld werd en er een pakje met de 
schaartjes werd gebracht, ik blij, maar dat duurde maar
even, ik moest zoveel invoerrechten betalen dat er weinig
meer te verdienen voel op die rot schaartjes, weg winst, haha
(later bleek dat ze veel te veel hadden gerekend,
maar daar was helaas niets meer aan te doen..ohoh..)

In tegenstelling tot mijn zoon Daan, die zichzelf als 8 jarige
uitriep als een echte Zakelaar, haha, hij bedoelde
natuurlijk een zakenman, toen hij iets verkocht op een
rommelmarkt, blijk ik dat niet te zijn.
Ik had overigens wel het vermoeden hoor dat ik
geen echte zakelaar was, maar enfin, je probeert nog eens wat.

Het lijkt me leuk om er eentje weg te geven, zou je het 
leuk vinden om zo'n vogelschaartje, wat de hele wereld
over vloog te ontvangen laat dan een berichtje achter.
(dat kan via hier of Instagram, niet via de mail, die is 
meer bedoeld voor andere berichten)

Ik wens je een heel fijn weekend.
-X-

donderdag 5 oktober 2017

Huisje


Een paar weken geleden werd ik gemaild door een
Australisch handwerkblad, of ik mee wilde werken aan
een interview en foto's van mijn huis en werkplaats wilde sturen.
Na wat heen en weer gemail bleek dat ze dachten dat ik nog 
in Driewegen woonde en een eigen werkplek had die zo
ongeveer even groot was als mijn woonkamer nu..
Dus ik mailde ze terug dat het helaas geen doorgang kon 
vinden omdat ik al jaren niet meer in dat huis woon.
Ik legde uit dat ik in een piepklein huisje woon en dat mijn 
hele werkplek nog geen vierkante meter in de woonkamer is.


Een tijdje hoorde ik niets, jammer, dacht ik, hoe leuk had
het geweest als ik in een blad aan de andere kant van
de wereld had gestaan, maar ach ja..
Tot mijn verassing kreeg ik toch nog een berichtje dat ze
dat juist ook wel heel leuk vonden; wonen en werken in
zo weinig ruimte en of ik wat foto's had.
Die had ik wel, maar op mijn telefoon en die waren te 
klein om afgedrukt te worden (gelukkig weet ik tegenwoordig
wat high res. foto's zijn, gewoon een zo groot mogelijk bestand:-)
Dus ik maakte een aantal foto's van het huisje en de woonkamer,
hoewel er niet zoveel te fotograferen is, er staan maar
een paar dingen, maar ik heb mijn best gedaan..
Ook vroeg ze om foto's van handwerk, die had ik
gelukkig te over, dus ik was blij en dacht dat het klaar was.


Maar ik was voor het gemak even het interview vergeten,
totdat er een enorme lijst met vragen kwam en of ik 
die 'natural and casual' wilde beantwoorden, oh haha.
Probeer dat maar eens  in het engels, dus ik zat uren 
natural and casual vragen te beantwoorden, ondertussen 
dingen in Translate te vertalen, wat wat denk je van de vraag;
Do your visitors have to squeeze in your stitching?
Iets met knijpen en handwerk, ook de vertaalmachine 
maakte er knijpen in handwerk van, P. dacht dat het zoveel
betekende als; of er veel van mijn handwerk te zien is in huis,
dus ik heb daar maar antwoord op gegeven..(nee ;-)
Hij heeft ook het hele interview nagekeken en flink wat
verbeteringen aangebracht, gisteren stuurde ik het op
met een excuus voor mijn engels, vanochtend kreeg ik een
mailtje dat de foto's prachtig waren en my english excellent.
Ik zal de complimenten aan P overbrengen en nu 
wachten tot het blad in mijn brievenbusje valt.

Ik wens je een fijne dag
-X-