dinsdag 25 juli 2017

Knutselen #123


Soms ben ik zo bezig met andere dingen dat ik mijn blog
helemaal vergeet, dat is een goed ding, denk je niet,
dat je meer bezig bent met het 'echte' leven in plaats
van in plaatjes te denken waarmee je op de social media
kan laten zien wat je allemaal aan het doen bent..
Niet dat ik dat afkeur hoor, helemaal niet, maar soms en
ik merk steeds vaker, heb ik er helemaal geen zin in..
Af en toe wordt ik er ook een beetje moe van om naar de 
fantastische spullen en gebeurtenissen van anderen
te kijken, maar ik neem aan dat iedereen dat wel eens heeft..
Ik dacht dus niet aan mijn blog en nam al helemaal 
geen foto's, daarom een oude zelfmaker uit mijn boek
Vive la vie, tenminste ik denk dat het daar uit is.
Misschien leuk om te doen met dit regenachtige weer.
Je hebt wat velletje zijdevloei papier nodig, 
dat vouw je een aantal keren op, je knipt
er een cirkel uit, die vouw je dubbel en nog eens.
Dan knip je de hoeken rond, zoals de blaadjes 
van een bloem en draai je een stukje ijzerdraad stevig 
om de punt heen, je kan hier bijvoorbeeld van dat 
groene ijzerdraad wat je gebruikt om planten in de
tuin mee op kunt binden, gebruiken.
Dan vouw je het vloeipapier uit en Voila, een bloem.

Ik laat mijn blog weer even voor wat het is, ga bestellingen
inpakken, de rust is wat weergekeerd in de webwinkel,
precies zo dat het fijn is om er mee bezig te zijn :-)

Ik wens je een stralende dag
-X-

vrijdag 21 juli 2017

Zoet


Ik wens je een zoet en zonnig weekend!
-X-

donderdag 20 juli 2017

De onmetelijke zee


Eerst dacht ik dat het misschien geen goed idee zou
zijn om een webwinkel te openen, net op het moment
dat zo ongeveer iedereen zijn koffers inpakt om naar 
verre oorden af te reizen en helemaal geen tijd of zin
zou hebben om iets online te bestellen..
Daarna dacht ik dat het misschien toch wel een goed idee
was, op deze manier zou ik rustig kunnen beginnen en 
eventuele fouten op mijn gemak kunnen herstellen.
Maandag toen ik naar de bestellingen keek, dacht ik;
och jee, dat zijn er wel heel erg veel, in de loop van
de dag raakte ik een beetje in paniek, ik wilde alle
bestellingen (bijna 40) op één dag wegwerken, wat mij 
niet lukte en daarna was ik helemaal gesloopt.

Het enige wat ik nog wilde was op een leeg strand zitten.
Op dinsdag dacht ik, terwijl ik met migraine op de 
bank lag, als het zo doorgaat doe ik de winkel dicht
en op woensdag, toen ik me wat beter voelde dacht ik,
dat moet anders en hervond ik er weer wat lol in..
Want natuurlijk is het heel erg fijn dat Zoveel mensen
hun weg vonden naar de winkel, dank je wel daarvoor,
maar ik moet wel een systeem vinden om het leuk te houden.
Ik doe alles alleen, hoewel P mij wel wil helpen, maar
een heleboel dingen, zoals de creatieve zaken, kan hij niet :-)

Dus ik heb besloten vaste tijden te hanteren voor het werk
aan de winkel, twee maal per week bestellingen te 
verzenden, ik moet natuurlijk ook allerlei dingen maken.
 En niet vergeten wat vrije tijd te nemen (als je thuis werkt
is het lastig om de grens te bewaken, ik heb de neiging 
toch nog iets even te gaan doen, ik ben er toch..)
om gewoon even naar de onmetelijke zee te staren.

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 17 juli 2017

Winkel


En eindelijk, nadat ik de oude webwinkel meer dan 
een half jaar geleden sloot, is er weer een nieuwe..
Het adres is; ingthings.nl  net een iets andere url
dan deze blog, iets met domeinnamen enzo..
Echt een nieuwe want hij is helemaal opnieuw opgebouwd,
en deze keer deed ik ook heel veel zelf, ik word nog eens
een technisch wonder, haha, ik heb mezelf echt overwonnen,
normaal krijg ik al de zenuwen als ik dingen
moet invoeren, aanpassen of wat dan ook..
Ik heb er echt maanden aan gewerkt, postzegels sorteren:-),
heel veel haakwerk gemaakt, foto's genomen, allemaal
bewerkt in Photoshop en allerlei dingen al ingepakt, zoals 
stoffen, kaarten geprint, dat doet een apparaat;-) maar 
ik heb ze wel allemaal met de hand gesneden, kortom;
ik heb mezelf lekker beziggehouden..


De afgelopen week hield ik me bezig met het invoeren
van de gewichten en de verzendkosten, och joh wat een
puzzel was dat zeg en toen dat eenmaal klaar was, 
vroeg ik me af of het allemaal wel zou werken en of 
het leuk genoeg was, een soort van koudwatervrees..
Het beste wat voor jezelf kan doen is als je twijfelt over
iets, bijvoorbeeld over je werk is het gewoon even te 
laten doen (dat zeggen we in het Zeeuws, lamadoen..
de eerste keer dat ik het tegen P zei dacht hij dat we het 
echt gingen doen, ik bedoelde juist we doe het niet..)
Het spreekwoordelijke 'er een nachtje over slapen'
helpt echt, je kijkt na een paar dagen weer heel anders 
tegen de dingen aan, probeer het maar eens..
Dus ik liet de hele winkel 'een paar dagen doen' en
zondag heb ik hem open gezet, pfff..
Na een paar uur keek ik even en oooh zoveel bestellingen,
ik durfde de rest van de dag niet meer te kijken.
Maar vanochtend ga ik dat wel doen en ga ik alles
inpakken, ik kan niet beloven dat alles vandaag op
de post kan, ik wil het in rust en met aandacht doen,
maar mocht je iets besteld hebben; het komt eraan, hoera!

Oh ja de slinger is voor Josien Hefting.
Ik wens je een hele fijne dag, het kan best zijn dat ik wat
minder blog deze week nu ik zo aan het inpakken ben..
-X-

vrijdag 14 juli 2017

Dank je en kleuren van de zomer.


Aaah dank jullie wel zeg, ik heb alle berichten gelezen
en dat is werkelijk meer dan aardig, ik waardeer het
bijzonder, vriendelijkheid is een groot goed.
Zeker online en via de mail (zoals de uitgever deed)
is het erg makkelijk om scherp te zijn en bovendien is
er dan geen sprake van een gesprek omdat 
je niet op elkaar kunt reageren en de woorden
snel verkeerd begrepen kunnen worden, of hard aankomen.
Het hele ding met de boekenwereld is dat het uiteindelijk
alleen maar om geld gaat, je bent zo populair als je laatste
verkoopcijfers en als die tegenvallen, lig je er uit (zoals ik)
Ik heb geen ambitie om zelf een uitgever te benaderen,
daar ben ik veel te...ja, wat eigenlijk..ik deed het één maal
en dat is mij niet erg goed bekomen, dus ik laat het hierbij.
(aangaande het boeken maken, hoe jammer ik het ook vind)


Zelf probeer ik (en dat lukt heus niet altijd, ik kan 
ook wel eens uithalen) om bij wat ik zeg
de volgende drie vragen in gedachten te houden; 
is het waar, is het nodig (dat is een belangrijke) en is het 
vriendelijk, gewoon als richtlijn..

Enfin, eigenlijk wilde ik het over dit kaartje en de slinger
hebben, mijn reactie op jullie vriendelijke woorden 
werd iets langer dan gedacht, om te voorkomen dat dit 
een onleesbaar lang bericht wordt, even in het kort..
Misschien zag je het al op Instagram, maar ik zou graag
deze slinger die ik haakte naar aanleiding van mijn 
zomer kaartje, wat je er bij krijgt, weg geven.
Laat een reactie achter als je het leuk vind om mee
te doen en het zou leuk zijn als je mij zou willen
vertellen wat jij echt een zomer kleur vindt.

Maandag zal ik de slinger verloten.
Ik wens je een kleurrijk weekend met heel veel 
vriendelijke mensen op je pad.
-X-

donderdag 13 juli 2017

Wachten


Sinds ik geen boeken meer maak ben ik toch een
beetje dolende, het gaf de afgelopen jaren een ritme 
aan mijn dagen en ik had iets om naar toe te werken.
Na de boodschap van de uitgever dat er niemand zit te
wachten op mijn 'gevoelige sfeerboekjes' ooh vooral dat
denigrerende boekjes, dacht ik eerst, nou ja
dat is jouw mening, maar het is toch ergens onder mijn
huid gekropen en had het meer impact dan ik dacht..
Het is blijkbaar een gevoelig punt, niet dat ik het nooit
eerder hoorde; in mijn vorige relatie werd er ook 
regelmatig gezegd dat er niemand zat te wachten
op de wereld volgens Ingrid..
Het is blijkbaar een manier van mensen om je iets 
duidelijk te maken, je ergens neer te zetten in een hoek..


Maar omdat ik geen vier jaar meer ben en geen
ondeugende kleuter heb ik besloten dat ik er niet in ga
staan, in die hoek, alleen, omdat er, zogezegd,
niemand op mij zou wachten..
Dat klinkt heel makkelijk nu, ik ben er echt mee bezig 
geweest de laatste maanden, tot aan het punt dat ik 
maar helemaal wilde stoppen met al die 'gevoelige werkjes'.
Maar ik heb besloten mij het plezier in wat ik doe en denk
niet te laten ontnemen, dus ik ben weer lekker dingen gaan
maken (ook uit mijn boeken :-) en gaan verzamelen.
Ik heb alles gefotografeerd en in een nieuwe
webshop gezet, ik ben bijna klaar, ik moet alleen nog even 
de puntjes op de I (van Ingrid, haha) zetten.
Ik laat het 'er zit niemand op je te wachten' achter me;
er hoeft helemaal niemand op mij te wachten, tenzij we
een afspraak hebben om koffie drinken en ik te laat ben,
want ik Ben er namelijk al!

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 11 juli 2017

Free style tasjes


Meestal maak ik dingen in fases, zo heb ik slinger-fases,
dan zit ik weer een kussens-breien-fase, ook heb ik 
van die dagen dat helemaal niets lukt..
Dan begin ik steeds aan iets en dan haal ik het weer uit,
omdat het naar mijn idee helemaal nergens op lijkt.
Dat zijn misschien wel de meeste uren, de uren dat ik zo
maar een beetje zit te rommelen en ik uiteindelijk een
hele berg met halve handwerkjes heb.


Niet dat ik dat erg vind hoor, het hoort er bij, in ieder
geval bij mij, hoewel het me op een gegeven moment
wel gaat irriteren, dan wil ik resultaat zien :-)
De afgelopen tijd zat ik in de tasjes-fase, die heb ik 
regelmatig, in mijn boek Kringloopgeluk van inmiddels
al weer jaren geleden staan er ook een aantal.
Nadat ik de foto op Instagram zette, vroegen veel mensen
om een patroon, dat heb ik niet, het leuke aan de tasjes is
dat je lekker kunt free-stylen omdat het model
zo gemakkelijk te maken is.


Je haakt, als je met katoen en haaknaald no.3,5 haakt,
50 lossen, maak een ring en daarna kun je welke steek
of kleur dan ook gebruiken, verzin het maar.
Wel moet je steeds als je rond bent, de rij sluiten en weer 
een nieuwe ronde beginnen voor het mooiste resultaat.
Dan haak je tot een centimeter of 20, naai of haak je de
onderkant dicht en haak je wat rijen op de bovenkant,
en natuurlijk 2 hengsels (ongeveer 30 lossen lang)

Mocht je dit toch te algemeen vinden en zeggen; ja zeg,
Ingrid, daar heb ik natuurlijk helemaal niets aan (oh haha)
dan wil ik best een keer een patroontje uitschrijven..

Voor nu wens ik je een hele mooie dag
-X-

vrijdag 7 juli 2017

La-la.


Pas tegen de tijd (mooie uitdrukking; tegen de tijd)
dat ik op Instagram enzo foto's zie van mensen
die allerlei prachtige vakantie plannen hebben bedenk ik 
me (al jaren) dat ik ook best weg had gewild..eigenlijk..
Het liefst naar Frankrijk, zeker nu ik zo af en toe even 
naar de Tour kijk waar de renners door de heuvels rijden,
in prachtige lege landschappen met eindeloze graanvelden.
Maar dan ben ik natuurlijk al te laat, alle fijne huisjes zijn
al lang besproken en ik heb wel een oude tent in de kelder,
maar helemaal geen kampeeruitrusting.
Dus ik laat het hele idee weer varen en leg mij erbij neer
dat het weer een zomer in de stad wordt..
(je maakt het jezelf zoveel makkelijker door de dingen
te nemen zoals ze komen, maar zien uit welke richting
 de wind waait en gewoon mee bewegen; goede oefening :-)
Wel ga ik de komende zomer periode weer een beetje
la-la bloggen, bij wijze van vakantie.
Wat zoveel betekent dat ik blog wanneer ik zin heb 
en iets te zeggen, dat kan elke dag zijn, maar ook wel 
eens een paar dagen niet, mocht het zo uitkomen.

Ik wens je alvast een heel fijn weekend en een 
goede vakantie mocht je al gaan en ik hoop dat je de 
wind in de zeilen zult hebben en bovenal een mooie reis.

-X-

donderdag 6 juli 2017

Fietsje


Bij mijn moeder in het schuurtje staat een fiets,
of misschien beter gezegd een fietsje, want echt groot
is het niet maar het is een geweldig fietsje.
Er rijdt al jaren niemand meer op en het is helemaal
verroest, toch heb ik mijn oog op dat fietsje laten vallen.
Ik ben dol op dit soort Frans/ Belgische fietsen en alles 
er aan vind ik leuk, de vorm, de kleur, de remkabels..


Lag geleden had ik ook eens zo'n fietsje, een witte,
ik had het maar een paar uur, hoewel ik er maanden
voor gespaard had, door model te zitten bij een beeldhouwer.
Elke keer ging ik weer bij de fietsenmaker kijken
of het fietsje er nog stond en week na week deed ik
een paar tientjes in een blik waar 'fiets' op stond.
Ik had al wel zo'n stevige praktische moederfiets,
maar deze wilde ik voor mezelf, ik zag me al over
het platteland zweven op het fietsje, want dat dacht ik,
dat de fiets me een beetje zou laten zweven, 
van plezier en door alle versnellingen..


Eindelijk had ik genoeg geld in mijn blik om het fietsje
te gaan kopen, het was er nog en even later was het van mij.
Ik was er zo ongelofelijk blij mee, hij reed inderdaad
soepel en licht en ik reed meteen een rondje.
Ik stopte even ergens om wat te gaan drinken en ik deed
hem zorgvuldig op slot, toen ik terug kwam kon ik hem niet
vinden, eerst dacht ik nog dat ik op de verkeerde plek zocht
maar het was al snel duidelijk; de fiets was gestolen..oooh..

Ooit had ik zo'n fijn fietsje al was het maar voor even,
nu hoop ik ooit deze van mijn moeder mee te mogen 
nemen, hoewel ik het nooit hier in de stad neer zou zetten,
stel je voor dat iemand hem meeneemt..
Dus ik laat hem daar maar staan en elke keer als ik 
kom haal ik de fiets even tevoorschijn en zie mezelf
in gedachten over kleine weggetjes zweven.

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 4 juli 2017

Dank je


Dank je wel voor alle reacties gisteren en eigenlijk
voor alle reacties, hier en in de mail, zo fijn dat er 
mensen zijn die meedenken en hun eigen ervaringen
delen, dat maakt dat ik niet zomaar (de virtuele) ruimte
in zit te kletsen maar dat ik het gevoel heb dat ik 
tegen echte mensen praat..
Voor mij is het hele internet en social media toch een 
soort van abstract gebeuren, een soort wereld naast 
de wereld, die weg is als ik alle apparaten uitzet..
Het maakt ook dat ik zin heb om te blijven bloggen,
dus het werkt van twee kanten, bedankt daarvoor
en daarom bloemen voor jou :-)
Als ik tussendoor het werken aan de webshop, wat
veel meer werk is dan ik had ingeschat, tijd heb
zal ik weer eens iets verzinnen, zoiets als een kaartje,
zodat we weer eens echte post kunnen uitwisselen..

Ik wens je een fijne dag, ik blijf nog een paar uurtjes
achter mijn beeldscherm zitten om producten in te
voeren in de webshop, vandaag zijn het de postzegels..

-X-

maandag 3 juli 2017

Achter de geraniums


En toen was het al weer maandag, de dagen lijken
zomaar uit mijn handen te glippen, ik neem mij steeds
voor en ik doe ook van alles en tegelijk ook weer niet..
Elke dag neem ik mij voor van alles af te maken of
iets nieuws te beginnen maar het lijkt niet zo te lukken.
Omdat de dingen meer tijd kosten dan ik dacht, 
omdat ik veel hoofdpijn heb op het moment,
omdat ik mij nogal zorgen maak over sommige dingen,
omdat ik heel veel dingen tussendoor doe, 
omdat ik mij er niet toe kan zetten,
omdat het niet lukt zoals ik dat wil en ik dan
vervolgens denk dat ik het helemaal niet kan..
Dat is eigenlijk de vervelendste gedachte van allemaal,
dat je aan jezelf en al je pogingen om er iets van
te maken begint te twijfelen, dat is de meest
verlammende van allemaal..


En ondanks het feit dat ik het liefste achter de 
geraniums zou gaan zitten, gewoon zitten en kijken
wat er buiten gebeurt ga ik dat toch niet doen.
Ten eerste heb ik helemaal geen geraniums voor mijn
ramen, deze staan voor de ramen van mijn moeder
Ten tweede denk ik niet dat ik er uiteindelijk 
van op zal knappen, dus, mijn voornemen van deze week 
is, en dat is dan ook de enige, is om gewoon te doen
wat ik kan en daar vervolgens geen oordeel over te 
geven, of er een kaartje van goed of niet goed aan 
te hangen, dat lijkt mij ingewikkeld genoeg..
(het gekke is dat ik nooit zo hard over een ander
zou oordelen als over mijzelf, ken je dat?)
Het lijkt mij een mooie oefening in mildheid,
als ik mild kan zijn over anderen moet ik dat toch
ook over mezelf kunnen zijn/leren?

De eerste stap heb is dat ik blij ben dat ik weer
een blogbericht heb geschreven of het nu goed is
of niet, ik deed het toch maar weer, haha..

Ik zou graag de postzegels naar Nadine sturen,
als je mij je adres wil mailen (dat was ook best 
aardig dat ik die zegels weggaf, ah de tweede stap ;-)

Ik wens je een hele mooie maandag
-X-

vrijdag 30 juni 2017

Feiten


Oooh, nu lees ik vanmorgen mijn blogbericht van 
gisteren en natuurlijk naar de reacties, ik kijk nooit op 
mijn blog nadat ik het bericht er op heb gezet, sterker nog,
ik kijk zo weinig mogelijk op mijn pc, ik ben vind het
nogal snel veel te veel informatie, en ik zie dat
er wat feitelijke onjuistheden in mijn bericht staan.
Zo kwam er een bericht van de redactie in Wenen
(oh haha) dat ik het aantal kamers van het paleis
schromelijk onderschat heb en de naam van de auteur
van het boek was fout (er lagen 2 boeken op mijn tafel,
en ik heb de namen van de auteurs gecombineerd)
Het voelde een beetje als een proefwerk wat ik terugkreeg,
ook daar was nogal eens iets mis mee, want als ik iets niet
wist, dan verzon ik gewoon zelf een antwoord..
(wat dan meestal niet het antwoord op de vraag was)


Dat pakte meestal niet goed uit, maar soms wel, ik kan me
nog een tentamen herinneren toen ik op de opleiding voor
verpleegkundige zat, voor het vak psychiatrie.
Ik wist het gevraagde schema niet meer, maar zo betoogde ik,
ik kan wel alles vertellen over andere zaken die ik heb geleerd,
ik schreef 3 kantjes vol en ik kreeg een voldoende, vanwege
de originele oplossing, dus soms kom je er wel mee weg..
Onnodig te zeggen dat je dus niet alles moet geloven, wat
ik hier vertel op mijn blog (dat van dat tentamen is wel waar :-)
Voor de juistheid der dingen; het zomerpaleis van Sisi, heeft
1440 kamers (ja zeg, dat kan je je toch ook niet voorstellen)
en de achternaam van de auteur is Pataki.

Ik laat het verder even met de feiten, ik ga weer naar mijn 
moeder vandaag en van het weekend ga ik
naar de tour de Tour de France kijken
(ik heb niets met wielrennen maar de tour vind ik leuk)
met een handwerkje op mijn fijne bank.

Ik wens je een heel mooi weekend
-X-

donderdag 29 juni 2017

Sissi


In Wenen kocht ik een kaartje van een schilderij van Sissi
erop, nadat wij door de tuin van haar zomerpaleis Schönbrunn
wandelden, wij gingen niet naar binnen, het was veel te druk.
Wel vertelde mijn zoon Daan (die een soort van wandelende
encyclopedie is :-) wat dingen over de keizerlijke familie.
Thuisgekomen haalde ik een boek uit de bibliotheek,
mijn kennis over Sissi beperkte zich tot wat beelden uit de films,
hoewel ik die nooit echt gezien heb, van een meisje in een baljurk..
Ik moet zeggen dat ik meteen gegrepen was door het verhaal,
hoewel een roman, wel op feiten gebaseerd, en ik was verbaasd
over een aantal dingen die ik las, de werkelijkheid is toch
altijd weerbarstiger dan alle schone schijn..
Zo was ze in haar tijd helemaal niet populair in Wenen,
de hele Sissi verering kwam pas op gang na de films, 
ze had een hekel aan het keurslijf van het hof en uiteindelijk
is ze vermoord, dat klinkt niet echt als een sprookje toch..
Enfin, toen ik het boek uit had, appte ik naar Daan dat ik 
de volgende keer alle kamers (zo'n 140 of zoiets) van het
zomerpaleis wilde zie als ik weer in Wenen ben..
Oh ja, appte hij terug, allemaal, dan moet je drie maanden
komen..of..zei hij (die zelf altijd in kraakpanden woonde
totdat hij naar Wenen verhuisde) je moet het kraken, haha!

Het boek wat ik las heet; Sisi (soms met 1 s, soms met 2 :-)
van Allison Pataki, echt de moeite waard als je van
historische romans houdt, ik dus wel )

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 28 juni 2017

Schuitje varen



Zo af en toe komt mijn buurmeisje, en nichtje Guusje,
even langs als ze een 'creatieve' opdracht heeft 
voor school, soms heeft ze zelf een idee, of ze vraagt
of ik misschien iets weet..
Vaak krijg ik meteen een idee maar ik probeer haar 
zoveel mogelijk te stimuleren zelf iets te bedenken,
het is tenslotte niet mijn project en al helemaal vind ik het
fijn dat ik niet meer op de middelbare school zit..
Deze keer kwam ze zelf met het idee van een bootje vouwen,
ze moest iets van een reis verbeelden, ik vond het zo'n leuk
bootje dat ik er zelf ook een paar maakte,
mocht je er ook zin in hebben, zo maak je ze..


De bootjes blijven heel goed staan, zeker als je ze
van iets dikker papier maakt, leuk voor in een kijkdoos
(maakt er ooit nog iemand een kijkdoos, haha?)
Ook kun je er een naam opschrijven en dan bij de
borden neerzetten als naamkaartje, ik verzin maar wat..
Hoe dan ook, ik wens je een fijne woensdag
-X-

maandag 26 juni 2017

Postzegelkamer


Heel. heel lang geleden ging ik wel eens met mijn 
broer logeren, bij twee tantes, twee ongetrouwde zussen
die bij elkaar woonden, ik vond ze stokoud maar ook heel lief.
Ze woonden in een geheimzinnig huis, met zo'n gietijzeren hek
om de tuin en helemaal ingericht met antieke spullen.
  Je mocht er niet rennen noch hard praten, we dronken thee
uit gebloemde kopjes en je moest met twee woorden spreken,
zoals zij dat zo mooi zegden (wij vergaten het nogal eens)
Maar ik heb er bijzonder goede herinneringen aan, 
alsof ik een paar keer zo een sprookje ingestapt ben..
Het meest bijzondere van het huis was de postzegelkamer,
ik weet niet meer of hij echt zo genoemd werd of dat
ik dat verzonnen heb, het was een kamer waar het
altijd een beetje donker was, de fluwelen gordijnen 
waren halfdicht en het stond vol met oude boeken enzo..


Daar mochten wij af en toe zitten, nadat je het gevraagd 
had natuurlijk en daar bladerden wij in oude boeken en albums.
Er hing een bijzondere serene sfeer waar ik laatst aan moest
denken toen ik setjes postzegels zat te maken voor de webshop.
De tafel vol met de zegels, een kalm muziekje aan en 
maar tellen, ik begon bijna met twee worden te spreken, haha..
Ik heb vele setjes postzegels gemaakt, met allerlei verschillende 
thema's, echt een heerlijk kalm werkje, ik overwoog nog even 
om  postzegel handelaar te worden, maar dat idee heb ik laten varen.

Binnenkort zijn de setjes te koop via de -bijna affe- webwinkel,
maar ik wil nu graag een setje van 50 zegels, van alles wat,
weggeven aan iemand die het ook wel fijn vind om even
in de kalme imaginaire wereld van de postzegelkamer te vertoeven.

Mocht je daar zin in hebben laat dan een reactie achter,
dank je wel (denk in gedachten je naam erachter, 
de twee woorden, weet je nog ;-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 23 juni 2017

Bank


Toen wij naar dit kleine huisje verhuisden, wilde ik graag
een nieuwe bank hebben, ik dacht dat het handig zou 
zijn om een slaapbank te hebben, in het geval dat 
iemand hier zou komen logeren..
Dus na lang zoeken kochten we een Deense design slaap
bank, waarvan al snel bleek dat hij totaal niet lekker zat,
alsof je bij de wachtkamer van de dokter zat, zoiets..
De eerste keer dat de bank uitgeklapt moest worden voor
een logé, kwam de hand van P tussen het metaal van het
uitklapsysteem, met als gevolg dat hij een grote wond had
(hij was zo bleek dat ik dacht dat hij flauw zou vallen :-)
De bank hebben we nooit meer uitgeklapt, we leenden 
voortaan gewoon een matras bij de buren..
Ook begon de zitting te verzakken, we kregen een nieuwe,
zelfde probleem en toen was ik het zat..
Ik keek overal voor een leuke bank, P had het over
een geweldige Leolux bank die hij ooit had, 
maar die was veel te duur, onbetaalbaar voor ons..
Totdat ik bij de kringloop een bank zag staan waarvan ik
dacht hmm, die is leuk, ik vertelde het aan P.
Bij liet een plaatje zien van de bank die hij zo graag
wilde en je gelooft het niet, het was precies die bank..
De volgende ochtend zijn we hem gaan kopen
(werkelijk voor een fractie van de oorspronkelijke prijs)
Toen ze hem kwamen brengen namen ze de oude bank mee,
ik zag m laatst staan bij de kringloop en ik had
bijna medelijden met degene die m zou kopen, ohoh 
en ik kon me nog net bedwingen om er een briefje
op te hangen; niet kopen a.u.b, is een rotbank,
maar ik deed het niet, het was mijn bank niet meer..;-)

Ik wens je een heel fijn weekend,
wat fijn dat het een beetje afgekoeld is.
-X-

donderdag 22 juni 2017

Spullen


En ooh wat was het warm gisteren, in de ochtend
ging het nog wel maar 's middags..
Ondanks dat feit vertrokken mijn broer en ik vroeg
in de ochtend naar het huisje van mijn moeder.
De laatste jaren is er weinig meer aan onderhoud
gedaan, ze vonden het goed zoals het was, maar nu
mijn moeder alleen over gebleven is zijn we toch aan
het opruimen en schoonmaken, want ohoh..
Wat kan een mens veel spullen verzamelen in de loop
van zijn leven als je zo ongeveer alles bewaart, tenminste.
Stapels en stapels dingen, de meeste versleten en
volstrekt overbodig, veel dingen plakkerig en stoffig.
Wij werkten ons de hele dag 'de takke' geen idee waar 
dat vandaan komt maar wij zeggen het graag, haha


We trokken oude vloerbedekking van vloeren (oh,
ik heb zo'n hekel aan stoffige viezige vloerbedekking)
haalden kasten leeg (waar we nog handdoeken vonden 
uit onze jeugd, tot op de draad versleten) maakten schoon
en ruimden alles weer netjes in (en gooiden veel weg)
Toen ik laat thuiskwam had ik de neiging om hier meteen
door te gaan, hoewel ik heel erg opruimerig ben) maar
ik voelde me als een geroosterde tosti en was bekaf,
dus ik kon me inhouden..
Wel doet het me denken over de spullen die je verzamelt
en wat eigenlijk de waarde ervan is; weinig eigenlijk..
Volgende week gaan we verder, maar vandaag laat ik
ook hier de boel, de boel en probeer ik zo 'zweetloos'
de dag door te komen, ik ga in de tuin zitten en een beetje
haken, het is jammer dat ik geen schommel heb...;-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 21 juni 2017

Schommelen


Ik ben even in de tussentijd, en al op pad als
je dit leest, niet om ergens in de schaduw te gaan
schommelen, oh dat zou heerlijk zijn, maar om bij 
mijn moeder die in het zuiden woont waar het 30 graden
wordt een dagje te gaan opruimen..
Het echte leven staat soms mijlen af van het gedroomde :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 20 juni 2017

De zee


Op warme dagen als deze, ik las gisteren dat het in de 
stad veel benauwder is op dagen als deze, heb ik een
groot verlangen naar de zee, oh echt..
Nu kan ik wel in de file gaan staan in een kokend hete
auto en dan eindeloos rond cirkelen op zoek naar een
parkeerplaats, maar dat wil ik nu juist niet..
Ik heb het beeld van vroeger dat je je schepnet en luchtbed
onder de snelbinders van je fiets doet en dan door de
velden naar zee fietst, daarna het sjokken over het duinpad
en dan het moment dat je de zee ziet..het strand op rent
(ik heb al in geen 100 jaar meer gerend, haha, maar het
gaat om het beeld) op je blote voeten...


Dan gooi je ergens je handdoek neer, trekt je zomerjurk 
uit, je bikini had je thuis al aan gedaan (ik heb in diezelfde
100 jaar ook geen bikini meer gedragen, maar vooruit)
en zo de zee inloopt en in een keer 'doorgaat' zo noemden
wij het zonder aarzelen de zee induiken..
Daarna het eindeloze lanterfanten op het strand, schelpen zoeken,
bergen van zand maken die zullen verdwijnen in het 
opkomende water, oh ja dat, en als de zon bijna onder is,
je huid zout en je haar stug van het zeewater, terug sjokken,
over het duinpad en het fietsen door de velden..
Daar denk ik aan op deze warme dagen in de stad,
het is zo'n fijn beeld dat ik er eigenlijk al genoeg aan heb.

Oh ja 1, dank jullie wel voor de commentaren op de
schuine letters, ik laat het zo (dat scheelt een hoop gedoe)
en een stijlbreuk..nee, dat zou ik niet willen :-)

Oh ja 2, natuurlijk zou ik iedereen het liefst een wol-
pakket geven maar dat gaat niet, ik zou het graag aan 
Elja harmsen laten sturen door We are Knitters, als je 
je adres naar mij mailt, dan komt het in orde.

Ik wens je een fijne dag en hou je hoofd koel 
(als dat mogelijk is :-)
-X-

maandag 19 juni 2017

Web-shop-dingen


En ooh, dank jullie wel zeg voor alle reacties,
dat waren er echt veel meer dan ik gedacht had,
zo leuk om te lezen, ik las ze allemaal, dat doe ik altijd.
Het is nog vroeg, en ik slaap echt waardeloos met dat
warme weer, het zoldertje waar ik slaap is Zo warm,
dus ik ben nog niet scherp genoeg voor een goed bruggetje,
maar ik ben al weer maanden bezig met een nieuwe webshop.
Althans met de voorbereidingen daarvoor, ik haakte vele 
uren, breide kussens, maakte nieuwe tekeningen, zette alles 
opnieuw in overzichtelijke mappen op mijn p.c.


Ik organiseerde mijn kast helemaal opnieuw, het is
een behoorlijke uitdaging om te werken en te wonen
in één kamertje, met weinig ruimte en daar ook nog
je voorraad te bewaren en bovenal het leefbaar te houden.
Dus ik haalde de kast leeg, ruimde hem opnieuw in,
alles netjes bij elkaar, labelde alles en probeerde steeds
of hij nog dicht kon, dat lukte niet meteen, dus nog
meer spullen weg, net zolang tot het lukte.. (gelukt!)
Gisteren zijn we begonnen met het maken van de winkel,
dat was tenminste de afspraak, ik wilde graag mee helpen
en ik nam me zeer ferm voor, daar kalm bij te blijven.
(ik wordt altijd nogal nerveus van al die web dingen,
als html-codes en dat soort dingen, het is een wonder 
dat het mij ooit gelukt is deze blog te maken.
Hij is al jaren hetzelfde, want ik durf er niet in 
te rommelen, zo stoor ik mij al jaren aan de schuine
letters, maar ik weet niet hoe ik het moet veranderen,
als iemand dat weet, hoor ik het graag)


Enfin, we begonnen met het sjabloon van de winkel,
en zodra dat scherm verscheen ging ik al op blanco
en voelde ik een lichte paniek opkomen, ik wil het ook 
wel alleen doen zei P. en ik zei Nee, ik moet dit kunnen..
Na 5 minuten zei hij; laten we stoppen, ik ga het doen,
dit gaat het niet worden, geen reden jou zou over de
kling te jagen..en ja hij had gelijk, ook al vond ik 
het vervelend dat ik het aan hem over moest laten..
Aan de andere kant, je hoeft niet alles te kunnen, zo kan 
hij bijvoorbeeld niet breien en vind dat geen enkel 
probleem, dus waarom zou ik me druk maken..

Ik hoop dat de winkel over een week of wat weer in
de lucht is, niet echt een goed moment zo net voor de
grote vakantie, ach nu ja, dan kan ik langzaam opstarten..

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 16 juni 2017

We are knitters, happy give-away.


Nu krijg ik regelmatig verzoeken om met een bedrijf
samen te werken, eigenlijk zeg ik altijd nee, want wat 
moet ik met een roze prullenbak, een meubelstuk of 
wat dan ook, ik heb alles wat ik nodig heb..
Maar toen ik een mailtje kreeg van Martyna van 
We are knitters maakte mijn hart een sprongetje,
echt waar, ik volg hun Instagram account al een tijdje,
en het is heerlijk om naar te kijken al die plaatjes
van prachtige wolpaketten en gebreide dingen.


De vraag was of ik iets uit wilde zoeken om te maken,
nou dat wilde ik wel, ik koos een vest van prachtige
witte wol uit Peru, ik denk zomaar dat mijn docheter
Judith dat een heel mooi vest vindt.
(moet ik het nog wel even maken :-)
Toen ik het pakket thuis kreeg was ik nog blijer, 
want er zat niet alleen de oh zo zachte wol in, 
maar ook fijne houten breinaalden en 
zelfs twee naalden om het vest in elkaar te zetten.
De wol is echt heel fijn, ik krijg niet vaak de kans om met
zulk mooi materiaal te werken, normaal scharrel ik mijn
wol een beetje bij elkaar, vaak zelfs tweedehands.


Ook voor mijn boeken werd ik nooit gesponsored, ik weet
niet precies waarom niet, misschien zien mensen mij
niet echt als een breier of haakster, ik doe natuurlijk nog
vele andere dingen daarnaast.. :-)
Enfin, wat ik eigenlijk nog veel leuker vind is dat ik een
zelfde pakket als wat ik ontving mag weggeven, hoera!


Ik vind het fijn om te ontvangen maar ik vind het nog 
fijner als ik kan delen, heel veel fijner zelfs.
Het pakket wat ik gekozen heb is de Martina cardigan,
je kan de link aanklikken, hierboven en zien of je het 
kan vinden, maar je kan je natuurlijk ook laten verassen.
Het is een eenvoudig patroon, ik kan zelf helemaal niet
zo goed patronen lezen en al helemaal niet in het Engels,
maar ik verzeker je, hier ga je uitkomen.
Ik ben al begonnen en het is echt heel makkelijk.
Het vest is gebreid in een ribbelsteek, dus je hoeft echt
geen zeer ervaren breister te zijn om het te maken.


Dus ik zou zeggen; waag een kansje, gewoon reageren,
niet bescheiden zijn, vooral dat niet!
Het enige wat je hoeft te doen, is de link aanklikken,
even genieten van al het moois, en misschien het 
We are knitters Instagram account te volgen,
 echt heel leuk, en het mijne natuurlijk, haha
misschien ook wel aardig, het is natuurlijk niet zo dat ik
dat ga controleren, oh nee, tuurlijk niet, zie maar!
Laat hieronder een reactie achter, dat kan ook op Instagram
bij mijn account, of gewoon bij allebei, kan ook!

Ik zie je reactie tegemoet, ik vind het best wel spannend
of jullie het leuk vinden, ik hoop het echt.

Ik wens je vast een heel goed weekend
-X-

donderdag 15 juni 2017

Verslapen


Aaah verslapen, ik zei gisteren nog ik ben altijd
om half 8 wakker, nou dat is dus niet zo..
Nu ben ik helemaal uit mijn doen, ik vaar blijkbaar 
wel bij routine want nu was ik zo gehaast dat ik 
geen rust had om een eerste zin te bedenken, die eerste
zin, dat is het belangrijkste..
Dus ik wens je een heel mooie dag, neem een kaartje,
al is het maar een virtuele, dan doe ik het ook :-)
terwijl ik hard ga verder werken aan de webshop, 
die als het goed is over een week ofzo weer in de 
lucht gaat (haha zo klinkt het alsof hij zal ontploffen)

Morgen heb ik overigens een hele leuke give-away,
als je tenminste van wol houdt..
Het boekje wil ik graag opsturen naar Karin en 
overigens hartelijk bedankt voor alle goede boekentips,
ik waardeer het zeer (alle reacties en altijd!)
-X-

woensdag 14 juni 2017

Vakantie boek


Altijd als ik op vakantie ga, begin ik al weken 
daarvoor te zoeken naar het perfecte boek om te lezen.
Dan ga ik naar de boekwinkel en dan blader ik 
in het ene boek en het andere, dan denk ik; hmm, 
of zou best kunnen of ik zie nog helemaal niets..
Ook zoek ik in de kringloopwinkel, je kan gewoon 
wel eens geluk hebben dat je iets moois tegenkomt,
wat nog niet al te beduimeld is, of nog erger dat iemand 
dingen onderstreept heeft, ik wil helemaal niet weten
wat iemand anders belangrijke of mooie zinnen vond.
Van heel veel vakanties weet ik nog heel goed welk boek
ik las, dat is dan voor altijd met die vakantie verbonden.
(zo herinner ik me nog; Obsessie van A.S Byatt, De gifhouten
bijbel van B. Kingsolver en Zeitoun van Dave Eggers.
Ik neem ook wel eens een boek mee wat me helemaal niet
bevalt, hoewel ik het zorgvuldig heb gekozen, ooh,
dat is dan zo ontzettend balen (zegt iemand 
dat nog wel eens; balen, of is dat uit de tijd :-)?


Dit jaar was een goed boeken-vakantie-jaar, van Fem,
mijn vriendin, kreeg ik het zevende deel van de 
Frida Klein serie van Nicci French, dat zijn de boeken 
met elke keer een weekdag in de titel, je moet wel
echt bij de maandag beginnen anders raak je de draad kwijt.
Elke keer dat er een deel uitkomt stuurt ze mij als cadeau,
zo lief en nu was er net een nieuwe voordat ik weg ging.
Ook las ik Het huis met de schaduw van Aminatta Forna,
het is zo'n klein boekje, een dwarsligger, met dunne bladzijden,
dat is wel even wennen, maar werkelijk een prachtig boek.
Ik wil dat graag door geven aan iemand, ik vind het fijner
als het gelezen wordt dan dat ik het hier op de stapel leg.
Dus mocht je het willen ontvangen, het is een klein beetje
beduimeld, haha, maar ik maakte er geen aantekeningen in,
laat dan een reactie achter.
Ik zou het ook leuk vinden om te horen welk boek 
jij wil lezen op vakantie, of dat je een reader meeneemt.
(dat zou ik ook kunnen doen, maar ik hou 
van het ritueel vooraf en van echt papier)

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 13 juni 2017

In de wolken


Toen ik afgelopen vrijdag zei dat ik helemaal geen
foto's had genomen, was dat niet helemaal waar,
ik had eigenlijk moeten zeggen, ik nam mijn camera
nergens mee naar toe, ik nam namelijk wel een paar foto's.
De dag voordat ik naar huis ging was er niemand thuis,
mijn zoon was aan het werk en zijn vriendin Julia
was naar haar atelier, dus ik deed het kalm aan.
Heel erg kalm, ik sliep een beetje uit, eigenlijk kan ik
dat niet meer, ik ben altijd om half 8 wakker, maar
ik bleef nog wat langer liggen suffen (zo voelt dat :-)


Ik wandelde wat door het huis, dat is echt fijn, een huis 
waar je een beetje door heen kan wandelen, 
over de krakende visgraat parketvloeren.
(oh, als ik nog één interieurwens zou hebben, en dat is
ook eigenlijk de enige, dan is het een krakende parketvloer..)
Bekeek de boeken in de kast, voornamelijk heel veel
kunstboeken en bladerde er in een paar..


Ik pakte ook op mijn gemak mijn koffer in maar
voornamelijk zat ik op het balkon met een boek.
Mijn camera had ik naast me neergelegd en zo
af en toe maakte ik een foto, vanaf mijn luie stoel,
van een wolk die langs kwam drijven.
Het was een prachtige warme dag, zo'n dag waarbij
de wolken heel sloom langs komen drijven, langzaam
veranderend van vorm, het enige wat je hoeft te doen,
is te zitten en te kijken (en af een toe een foto nemen ;-)


Als je goed kijkt zie je in elke wolk wel iets anders,
het is iets wat ik als kind ook uren kon doen, gewoon
naar boven kijken en je verwonderen..
Sommige dingen verleer je gelukkig nooit.

Het was een heerlijke dag, maar dat zeg ik nu
misschien ten overvloede..

Ik wens je een mooie dag
(en misschien kan je af en toe even naar de lucht staren)
-X-

maandag 12 juni 2017

Op pad


Als je je leven zou zien als een lang pad, zou ik kunnen
zeggen dat ik al een heel eind op weg ben..
Nu ik de laatste tijd zo bezig ben met familie en mijn
plaats daarin is dat het beeld wat steeds in mij opkomt,
Gisteren bezocht ik mijn moeder, zij is 82 geworden,
zij woont nu alleen nadat haar man overleed.
Zij wil absoluut in het oude huis met de enorme grote
tuin blijven hoewel haar gezondheid dat eigenlijk niet
toelaat, maar ik begrijp het volkomen.
Wel brengt dat heel veel zorg met zich mee, ik ben, na
vele jaren dat ik nauwelijks contact met haar had, 
bereid om daar aan mee te werken, ik gun haar 
nog wat fijne tijd, nu zij bijna aan het einde
van haar pad is gekomen..


Het heeft mij vele jaren gekost om tot dat punt te
komen, het punt dat er geen verwijten meer zijn,
maar gewoon wat er Nu is en het idee dat zij deed 
wat zij kon, ook al vond ik dat heel lang niet genoeg..
Aan de andere kant heb je mijn kinderen en ik merk
dat mijn zoon Daan nu weer dingen voor mij doet,
zoals vliegtickets boeken, meedenken met dingen die ik 
voorleg, in zekere zin zorgt hij nu voor mij in bepaalde
dingen, en dat geeft mij het gevoel dat ik een 
beetje op schuif op mijn pad...


Ik moet zeggen dat ik het een mooi gegeven vind,
het voelt een beetje als een cirkel van het leven,
generaties die voor elkaar zorgen waar ze kunnen,
en dat we daar allemaal onze plek in hebben.
Ik zeg niet dat we nu ineens een ideale familie zijn 
geworden maar het scheelt echt heel veel als je zonder
grieven naar elkaar kunt kijken en vooral kunt horen..
Het maakt dat ik weer met vertrouwen op weg kan gaan,
dat ik mij onderdeel voel van een groter geheel..

De foto's zijn gemaakt door mijn zoon Daan.

Ik wens je een fijne maandag,
-X-