maandag 22 mei 2017

Tuin


Deze foto nam ik afgelopen vrijdag in de tuin van 
mijn moeder, het is een prachtige tuin en haar man 
werkte er graag in, ik zeg werkte want afgelopen vrijdag
is hij overleden en wij waren er allemaal bij, zijn dochters,
mijn broer, zus, hun partners, mijn moeder en ik..
Ik heb jarenlang een gecompliceerde verhouding gehad
met mijn moeder en haar man, maar in de weken hier aan
voorafgaand heb ik hen bezocht en het is goed zo.
Ik merk en voel steeds vaker dat als je op de een of andere
manier boven de dingen kan gaan staan, je met mildheid
naar anderen en ingewikkelde relaties kan kijken.
Ik ben blij dat ik of eigenlijk beter gezegd wij, dit
op een goede mooie manier hebben kunnen afronden,
of zoals hij zei, ik ben blij dat je de weg naar
mijn huis uiteindelijk weer hebt gevonden.
Ik ook, en wat een mooie gedachte dat er ondanks
alles toch altijd een weg naar elkaar is, als je
bereid bent om hem te zoeken en te vinden..


Vrijdag waren er wij allemaal bij en hoewel ik er 
erg tegenop had gezien, was het een mooie dag.
Het was harmonieus en vredig en wij waren daar
als één familie, wat echt heel erg fijn was, 
na al die jaren van afstand..
Vandaag bakken wij appeltaarten, voor na de begrafenis 
morgen, omdat hij altijd taart bakte als er iemand kwam.
Onnodig te zeggen dat ik morgen even niet blog,
want wij gaan weer vroeg op pad, deze keer zie ik
er niet tegen op, want wij zullen samen terugdenken
en uiteindelijk het leven vieren.

Ik wens je een mooie maandag
-X-

donderdag 18 mei 2017

Bloemen


Gewoon zomaar, bloemen voor jou, al een klein
(virtueel) gebaar als dank voor het steeds weer terug komen
hier, het meedenken en de aardige reacties.
Ik ben in de tussentijd bezig met familiezaken, op vrijdag
moet ik heel vroeg op pad en omdat ik niet zo goed ben
met ochtenden, vooral die hele vroege niet, alvast
op donderdagavond een berichtje.

Alvast een heel goed weekend gewenst!
-X-

woensdag 17 mei 2017

Tafeltje


Toen ik een jaar of 21 was, vond ik dit oude schooltafeltje,
in een kringloopwinkel, hoewel het toen nog niet zo heette,
dat begrip bestond toen nog niet eens, het werd gewoon
een tweedehands- of rommelwinkel genoemd.
Het was veel te laag voor mij om aan te zitten, maar ik wilde 
het echt graag hebben want het is van een bijzondere charme..
Ik had er geen bestemming voor maar
zette het gewoon voor de sier in huis
 (prachtige uitdrukking;voor de sier, overigens) 
Later werd het het tafeltje van mijn zoon Daan, hij 
vulde de ruimte onder de klep, die open kan, met lego,
tekenspullen en autootjes en zat er vaak aan te spelen.
Dit is eigenlijk een oude foto van het tafeltje, ik nam hem
ooit in Driewegen, maar het tafeltje staat hier nog steeds
in de kamer, want het is een van de weinige meubeltjes
die ik, samen met mijn witte kast, altijd mee verhuisd heb.
En dat is zeker een keer of 20 geweest, sinds ik het kocht,
ik hoop dat het nu nog een keertje zal verhuizen, namelijk
naar Wenen waar Daan woont, het is echt zijn 
tafeltje geworden, maar tot die tijd zal ik het koesteren,
het oude tafeltje wat ik ooit kocht in een rommelwinkeltje..

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 16 mei 2017

Een berg haakwerk


Als je mijn Instagram gevolgd hebt (dat hoeft natuurlijk
niet, maar het zou kunnen) dan heb je misschien gezien
dat ik heel veel haakwerk heb gemaakt de laatste tijd.
Ik haakte het ene na het andere en als het dan af is,
gooi ik het in een mand, vaak niet eens afgekant, 
omdat ik dat echt het minst leuke werkje vind..
Op een gegeven moment haal ik dan de hele mand
tevoorschijn en zit een hele avond af te kanten.


Al dit werk met het idee om weer een webwinkeltje
te openen, met haakwerk, tekeningen, wat vintage enzo,
ik had er natuurlijk al eentje, maar die
ging dicht vanwege een technisch probleem, en hij
bleef dicht en nog langer en nog langer, tot het punt
dat ik het eigenlijk een beetje vergat.
Steeds was er weer iets anders wat mijn aandacht vroeg,
zo werkte ik een hele tijd aan een ander plan,
wat niet doorging, dan waren er weer andere dingen 
waardoor ik er geen zin in had (ja, eeh, dat kan
ik er nu echt niet bij hebben, daar ga ik morgen wel 
over nadenken, je kent het wel, misschien..)


Maar nu is mijn vaste voornemen om ergens half juni,
weer een winkeltje te openen, eerst de familie toestanden
en over twee weken ga ik een dag of acht naar Wenen
naar mijn zoon en dan daarna..haha, ja echt..
Ik twijfel nu nog een beetje of ik een Etsy winkel zal
openen of gewoon weer via een website, wat zijn jouw
ervaringen, mocht je die hebben, met een webwinkeltje,
ik hoor het graag van je.

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 15 mei 2017

Kluwen


Jaren geleden moest mijn zoon Daan eens een stamboom
van de familie maken voor school, dus hij vroeg mij 
om te helpen, wat makkelijker klinkt dan het is..
Mijn familie is namelijk een grote kluwen van verschillende
vaders; stiefvaders, een vader die niet gevonden wil worden,
vaders die geen familie zijn, maar door nieuw samengestelde
gezinnen toch weer een soort van vader zijn.
Moeders die verlaten zijn, weer opnieuw getrouwd en
broers en zussen in alle mogelijke soorten; half broers en 
zussen die ik helemaal niet ken, maar ook die ik wel ken,
zussen die in achternaam halfzussen zijn maar die ik 
nooit zie en ook nog een paar die familie
zijn geworden door een huwelijk, snap jij het nog?
Je begrijpt dat ik Daan een versimpelde stamboom liet 
maken en hem later precies heb uitgelegd hoe het zit..


Sinds ik volwassen ben (en de keuze had) heb ik me 
altijd afzijdig gehouden van de hele familie, ik vind 
het te ingewikkeld, vaak pijnlijk ook..
Door een bepaalde verdrietige gebeurtenis heb ik de 
laatste tijd toch weer contact met een aantel mensen
van de familie, daar heb ik zelf voor gekozen.
Dat voelt goed en ook op een bepaalde manier helend,
aan de andere kant beheerst het hele concept Familie,
mijn dagen en al helemaal mijn (soms slapeloze) nachten.
Het is natuurlijk een klassiek thema; wie ben ik, 
waar kom ik vandaan en waar hoor ik bij?
Het kan zomaar zijn dat ik wel eens een blogberichtje 
over zal slaan, de komende tijd omdat ik hier mee
bezig ben en er ook daadwerkelijk tijd in steek.

Als deze, eerder genoemde  verdrietige omstandigheden 
voorbij zijn, zal ik in alle rust eens nadenken over alles
en misschien moet ik voor mijzelf ook eens een 
stamboom tekenen, niet de kinderversie, maar hoe het
echt is, de knoop ontwarren en mijn bijzonder
kleurrijke familie, en vooral mijn plaats er in, omarmen.

Ik wens je een fijne dag
-X- 

donderdag 11 mei 2017

Cirkel


Laatst wandelde ik door de stad en kwam ik langs
een plekje waar ik, toen ik nog heel jong was,
een tijdje woonde met een vriendje, wat ik toen had..
En terwijl ik daar stond dacht ik even terug aan de tijd
dat ik daar op die plek, met mijn vriendje in het roefje
van een oude boot woonde (het was niet deze boot)
Aan de tijd, dat ik zo weinig spullen had, 
dat ze in een koffer pasten, dat het eigenlijk veel te klein was
voor ons, maar dat we blij waren dat we een plek hadden.
Dat ik mijn kleren op het Waterlooplein kocht,
dat ik ging douchen bij mijn broer, die in een studentenflat
woonde in Noord, omdat wij er geen hadden.
Dat ik op de de lerarenopleiding tekenen zat, omdat ik 
'iets' met tekenen wilde, maar zo onzeker was over 
mijn eigen kunnen dat ik er in die periode mee stopte.
Dat ik een beetje schrikachtig was van het leven in de
'grote' stad en uiteindelijk toch wel weer naar Zeeland wilde..
Dat ik heel graag een kat wilde maar dat onmogelijk
was op die plek, dat ik dromend door het leven ging,
verlangend naar iets wat ik niet kon benoemen..
Daar dacht ik aan, terwijl ik daar zo stond en een foto
nam en ik voelde dat er weer een cirkel rond was
 en dat er eigenlijk niet zoveel veranderd was
 en tegelijkertijd Alles..

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 10 mei 2017

Wat ik vond


Hier in Amsterdam Noord zijn er drie kringloopwinkels,
waar ik regelmatig eens langs fiets (en naar binnen ga, haha)
Er is een hele grote, waarbij sinds kort alles gesorteerd is 
op kleur en soort, wat ik jammer vind want de verassing is
er af en de prijzen zijn flink gestegen, ik vind bijvoorbeeld
7,50 voor een bloempot veel te veel en laatst hingen er 
tweedehands t-shirts die duurder waren dan nieuwe..
Er zijn ook nog twee van die rommelige winkels, of misschien
mag je het wel 'een afgeragde zooi' noemen ;-) die zijn 
stukken leuker, je vind nog eens iets in een rommeltjes-mand
voor een paar cent, zoals de dingetjes die ik vond voor 1 euro.
Als het dingetje wat je wil kopen heel klein is, krijg je het
ook nog wel eens gratis me, helemaal leuk, een cadeautje..

Tip van mijn kant is de buiten rommelmarkt bij de IJhallen, hier
in Noord, echt leuk om een dagje heen te gaan, je kan de 
pont achter het Centraal station nemen naar de NDSM.
Het is een hele grote markt aan het water, ontspannen sfeer
en je kan er van alles vinden (zie je, ik kan het best;
tips geven over leuke uitjes en ook nog op tijd deze keer,
aankomend weekend is het namelijk weer)

Ik wil iedereen nog hartelijk bedanken voor je reactie,
het doet me goed om te lezen dat ook een klein cadeautje
nog best gewaardeerd wordt.
Het 1 euro kadootje is voor ByGuusje en misschien doe 
ik het binnenkort nog eens, zo'n 1 euro cadeautje, want ik
had er plezier in zo gericht te gaan zoeken, (win, win, lijk mij:-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 9 mei 2017

Casa


Ooit ging ik eens naar Italië op vakantie, daar heb ik 
bijzonder goede herinneringen aan (ergens ver verstopt in
mijn blog schreef ik er nog wat over) 
Ik vond het gebied waar we waren betoverend mooi,
de olijfboomgaarden, de prachtige dorpjes met de oude
soms ietwat vervallen huizen (ik ben dol op vervallen
en versleten dingen) de was aan de balkons..
Ooh die was, echt zo geweldig, alleen al daarom :-)
Het drukke gebaren en het praten van de mensen,
het eten (ooh) en de fantastische koffie en natuurlijk de
overweldigende natuur, kortom ik vond het geweldig..

Dus toen P. mij gisteren een linkje stuurde met daarin
een artikel over de oproep van een Italiaanse burgemeester,
om in zijn dorp te komen wonen, maakte een soort van
opwinding zich van mij meester (het artikel lees je hier)
In gedachten ben ik gisteren wel tien keer daar naar
toe verhuisd en elke keer weer terug omdat het natuurlijk
een onzinnig plan is, ik kan helemaal niet zomaar 
mijn koffer pakken, een huis uit kiezen en daar
op een bankje gaan zitten breien, hoewel het wel
ongelofelijk aantrekkelijk klinkt allemaal.
(Vooral dat er gezegd word dat er niets te doen is,
er lekker eten is en de mensen vriendelijk zijn,
ik heb af en toe een groot verlangen 
de hele Randstad te laten voor wat het is )

Enfin, het was een heerlijk idee en ik heb me er
gisteren goed mee vermaakt, de vraag die trouwens 
steeds op de achtergrond aanwezig was, was; 
hoezo geen mensen die er willen wonen er zijn toch
zoveel mensen op de wereld 
die een veilig heenkomen zoeken?

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 8 mei 2017

Spullen


Ooit woonde ik een huis met zoveel kamers, dat ik me
het nu nauwelijks meer kan voorstellen en al die kamers 
waren gevuld met spullen, heel veel spullen..
In aanvang niet, want ik kwam uit een klein huisje, maar
gaandeweg kwam er steeds meer bij, het meeste van de
rommelmarkt en kringloopwinkel, die ik vaak bezocht.
Voor mijn gevoel was het in de tijd dat je de spullen zo 
ongeveer op kon rapen en alles nog heel goedkoop was,
het was voor de tijd dat kringlopen iets heel hips was..
Toen ik daar wegging, nam ik maar een klein gedeelte mee,
wat ik vervolgens allemaal verkocht op de markt en 
de winkeltjes voor een dag, de laatste dozen zijn nog niet
zo lang geleden weggegaan, tot mijn grote opluchting..
Want, ik weet niet hoe het komt, ik heb het 
wel gezien met de spullen, sterker nog ik heb er
zelfs een beetje afkeer van gekregen..


Begrijp me goed, ik vind naar een rommelmarkt gaan
nog steeds bijna het leukste uitje wat er is, maar het gaat
mij om het vinden van de spullen, ik hoef ze niet te hebben..
(dan zet je het thuis neer en doe je er niets meer mee)
Wel koop ik dingen die je kunt gebruiken, zoals wol
of mooi papier en af en toe wat kleren..
Op koningsdag vond ik dit doosje op straat, tussen de
bergen met spullen die achtergelaten waren, dat vind ik 
echt geweldig, alsof ik een ware schat heb gevonden..

Het lijkt me leuk om weer eens een 1 euro cadeautje
te gaan zoeken in de kringloop vandaag, wat ik hier dan
weg zal geven, kan ik gaan zoeken, iets vinden en hoef
ik het niet te houden haha, hoewel ik me wel afvraag
of mensen daar nog warm voor lopen.
Er worden zulke dure mooie cadeau's weggegeven via
blogs en Instagram (als er Musthave bij staat wil
ik het meteen niet meer hebben, haha)..

Dus als je in bent voor een mini-waardeloos-maar met 
plezier gevonden-cadeautje, laat dan een reactie achter,
ik zal het op woensdag weggeven..

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 5 mei 2017

Waarom de tram stil stond



Toen ik een jaar of 8 was kregen wij op de lagere school
een boekje, dat boekje heette Waarom de tram stil stond,
het was geschreven door W.G van der Hulst.
Voorop stond een illustratie van twee meisjes en een klok,
op de een of andere manier weet ik het nog precies, dat komt
 omdat het boekje heel veel indruk op me gemaakt heeft.
Het ging over de oorlog, en waarom we op 4 mei herdenken
wat er toen gebeurde en we twee minuten stil waren (zijn)


Het was voor mij de eerste keer dat ik er zo over las,
we over oorlog spraken in de klas en dat ik ook mijn 
moeder ernaar vroeg, maar echt begrijpen deed ik het niet.
Wat ik wel voelde was dat het iets groots, heel verschrikkelijks
en zelfs een beetje bedreigend was, maar het was 
teveel voor mij om het te bevatten, veel te veel..
Ik herinner mij de klokken op de Waalsdorper vlakte, 
mensen die plechtig keken, de twee minuten stilte
en dat ik dan niet precies wist waar ik aan moest denken,
omdat het iets was wat ik, ondanks mijn levendige fantasie,
me helemaal niet voor kon stellen..


Dus ik maakte het klein voor mezelf, ik dacht aan dingen
die mij een fijn gevoel gaven om op de een of andere 
manier de zwaarte, die wel voelbaar was, lichter te maken;
aan de kat op schoot, de zee, de bloemen in de tuin,
dingen die mij een vrij gevoel gaven, want ik begreep
wel dat vrijheid belangrijk was, zoals heel hard
fietsen met de wind mee, in de duinen spelen enzo..
Toen ik ouder werd begon ik beter te begrijpen, eerst 
las ik het dagboek van Anne Frank, nog later zag ik films
en volgde ik het nieuws, oorlog en diepe ellende
zijn helaas een dagelijkse realiteit.


 Elk jaar ben ik twee minuten stil, net als iedereen,
maar eigenlijk weet ik nog steeds niet zo goed waar ik,
ondanks het feit dat ik wel beelden voor me zie,
aan moet denken en dat is een groot goed.
Want dat betekent dat ik nooit iets van wat we herdenken
heb meegemaakt, dat het onvoorstelbare leed wat een 
oorlog betekent mij nog steeds min of meer een abstract
gegeven is, en dat is een zegen, werkelijk.

Ik wens je een fijne bevrijdingsdag
-X-

donderdag 4 mei 2017

Geluk


Als je het geluk hebt om iemand in je leven te hebben,
die je ooit aansprak op een rommelmarkt omdat ze 
het idee had dat jullie het wel goed zouden kunnen vinden
en zich niks aantrok van je wat afwerende houding,
die gewoon langskwam ook al was je wat aarzelend,
maar die een heel aardige, ontzettend grappige en
een heel bijzondere vrouw bleek te zijn.
Die altijd voor je klaar staat ongeacht het tijdstip of moment,
die je echt alles kan toevertrouwen zonder oordeel,
die je door hele nare periodes gesleept heeft, 
zonder wie je het werkelijk nooit gered had..


Iemand die je altijd kan bellen, om iets leuks te vertellen,
maar ook tegen wie je eindeloos kan zitten zeuren over
van alles nog wat zonder dat ze zegt, maar dat zei je al
en in plaats daarvan zegt; ik begrijp het..
Die net zo dol is op rommelmarkten als jij dat bent,
die gewoon zegt; ik kom er aan als ze je blog leest 
en denkt te proeven dat het allemaal niet zo wel is
Die bloemen voor je koopt en jouw chaotische gedachten
keurig op een rijtje kan zetten en duiden.
Die samen met jou kan genieten van een middag in 
de zon met een kopje koffie en een taartje,
en met wie je voluit kan lachen om de gekste dingen.

Als je het geluk hebt om zo iemand in je leven 
te hebben, zoals ik mijn vriendin Fem, dan ben je
een ongelofelijke mazzelaar en heb je vele redenen
tot grote dankbaarheid..

Ik wens je een fijne dag
-X

woensdag 3 mei 2017

Handiger


En, ooh, ik ben even in de tussentijd, in de 
'hoe krijg ik dit nu weer geregeld' tussentijd wel te verstaan..
Gisteren versliep ik mij en kon ik helemaal niet wakker
worden, ik liep echt een beetje wazig door het huisje heen..
Plots had ik het idee (in al mijn wazigheid) dat het echt
wel beter en handiger kon met de inrichting van de 
woon-werk-zit-eetkamer, dus dat gooide ik op..
Nu moet je altijd oppassen als je zoiets zegt tegen P. want 
als het voor mij zomaar een ideetje is, wat ik helemaal
niet wil uitvoeren, althans niet meteen, staat hij al aan 
tafels te trekken en kasten (kast, we hebben er maar eentje)
te verschuiven, zo ook gisteren..ohoh..


Dus voordat ik het wist liep ik in mijn pyama
(bij wijze van spreke want ik bezit er geen) alles in mandjes
en dozen te proppen en stond mijn bureau voor het raam..
Daar zit ik nu en als ik naar buiten kijk, lijkt alles prima
in orde hier, maar als ik me om draai...een grote berg
met Dingen, nu ja, een goede gelegenheid om alles weer
eens helemaal uit te sorteren en op te ruimen tot
een wonder van georganiseerdheid (dat is vast geen woord :-)
Het is er perfect weer voor, grijs en druilerig, wat is dat 
toch met die sputterende lente, ik wil wel eens iets anders
aan dan een dikke trui, maar ik zal blij zijn als alles
weer in een soort van orde is opgeborgen..
Dan laten we het weer eens een tijdje staan, totdat ik
in een moment van onoplettendheid roep dat het echt
allemaal veel handiger en beter kan, hier in het huisje.

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 1 mei 2017

Bloesem


Een paar weken geleden alweer (soms heb ik ineens
zoveel foto's dat er wel eens een paar een beetje
vergeten raken) bezochten wij de Japanse tuin in 
het Amsterdamse bos, vol met kersenbomen in bloei.
Ik had gelezen dat het er erg druk kon zijn, dus we
gingen op een doordeweekse avond rond etenstijd.


Dat was goed gedacht want er was bijna niemand,
vanaf de parkeerplaats was het nog een behoorlijk eind
lopen, maar het was de moeite waard..
Het was werkelijk prachtig, sprookjesachtig zelfs..
en moeilijk te vangen op een foto, als je onder de bomen
doorliep liep je onder een dak van tere roze bloemen
en de hele grond was bezaaid met kleine roze blaadjes.


Van te voren had ik al een soort van bloesem
bloemetjes gehaakt, waarvan ik dacht dat ze misschien 
leuk zouden zijn als zelfmaker, niet dat ze op enige 
manier de echte bloesem benaderen, maar ach :-)
Daar aangekomen zag ik ook dat ze een roze hartje 
in het midden hebben en geen groene, nu ja, 
dat kan je altijd nog doen als je ze gaat maken..


Ik maakte ze van roze wol omdat dat er zo zacht
uitziet, maar je kan ze natuurlijk ook van katoen 
maken, het nummer van je haaknaald pas je gewoon
aan aan je het garen wat je gebruikt.


Het is nu natuurlijk veel te laat om de Japanse tuin
met de bloeiende bomen aan te prijzen als een fijn uitje,
de bloesem is ondertussen al lang verdwenen.
Het is maar goed dat ik niet als reisleider werk of bij de 
VVV, ik zou alle leuke dingen gewoon vergeten te melden 
en enkel teleurgestelde toeristen aan de balie krijgen..
Maar misschien is het een tip voor volgend jaar, haha,
als je net bent als ik ben je het tegen die tijd al lang vergeten..

Ik wens je een goede maandag, hier gaat het de hele dag
regenen en ik deed net de was in de machine, die buiten
moet drogen want ik heb binnen geen ruimte voor een rek,
als weervoorspeller ben ik ook al niet echt geschikt ;-)

-X-

vrijdag 28 april 2017

Details


Dank jullie wel over de overdenkingen en manieren 
om keuzes te maken, ik waardeer het bijzonder..
Ik ben me er van bewust dat ik de laatste tijd wat in
raadselen spreek en dat mensen nieuwsgierig worden,
als ik niet precies zeg waar de dingen over gaan..
Het punt is dat dit mijn blog is, waarin ik er voor kies
om (onder andere) regelmatig te vertellen over
wat mij zoal bezig houdt, maar de mensen om mij heen
moeten natuurlijk vrij uit met mij kunnen praten,
zonder dat ze bang zijn dat ik dat breed op internet uitmeet..
Ik kan natuurlijk wel af en toe iets gezelligs, in
hele algemene bewoordingen, over iemand zeggen
of een foto plaatsen (waar ik altijd toestemming voor vraag)
Maar er gebeuren ook regelmatig dingen waar anderen bij 
betrokken zijn, waarbij ik dan niet in detail kan treden, 
maar enkel mijn kant van het verhaal kan vertellen en
dus moet ik weleens wat weglaten..

Ik hoop dat je dat begrijpt en dat je evengoed met plezier
mijn blog blijft lezen en daar misschien zelfs wat aan 
hebt zo af en toe, dat zou heel fijn zijn..

Ik wens je een heel goed weekend
-X-

donderdag 27 april 2017

Queen

Ik wens je een hele fijne Koningsdag, dikke jas aan,
kroontje op, oranje das om en op naar de rommelmarkt 
op je met bloemen, versierde fiets ;-)
-X-

woensdag 26 april 2017

Beslissingen..


Er zijn van die dagen, die gewoon heel kalm beginnen,
met geen enkel teken of voorgevoel dat ze totaal anders
eindigen dan je gedacht had..
Misschien ken je ze wel, die dagen..
Gisteren was het zo'n dag, alles gewone dagelijkse
routine (opruimen, boodschappen doen, dat soort dingen)
daarna zat ik gezellig te photoshoppen met een muziekje
aan en ineens komt er een onverwacht mailtje binnen..
Een berichtje wat alles ineens op zijn kop zet, niets 
dramatisch hoor, maar wel eentje waarbij je ineens
dingen moet beslissen met verstrekkende gevolgen..
Alsof dat nog niet genoeg opwinding was, volgde er 
in de avond nog een gesprek met een idee dat aan de
ene kant aantrekkelijk was en aan de andere kant
nauwelijks voor te stellen, maar waar ik wel ja of nee
op zeggen omdat het nu geopperd is..

Kortom, dat was zoveel ineens dat ik nauwelijks sliep
en vandaag ga ik even rustig zitten haken, nadenken
en voelen wat het beste is om te doen.. (ohoh)
Waarbij ik me afvraag of ik lijstjes moet maken met 
voor en tegen, op mijn gevoel afgaan of...
Daarnaast ben ik ook heel ook benieuwd
hoe jij grote beslissingen neemt?

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 25 april 2017

Lekker knutselen..

 Gisteren maakte ik deze 'maak het zelf' tekeningen,
eigenlijk voor koningsdag, aanstaande donderdag
(ik kan daar maar niet aan wennen aan het koningsdags,
koninginnedag vind ik veel gezelliger klinken)
maar vanochtend bedacht ik me dat dat misschien
net een beetje te laat zou zijn, als je op de dag zelf
nog een kroontje moet gaan zitten plakken..
Ik weet natuurlijk ook helemaal niet of er wel eens
iemand is die ook echt aan de slag gaat als ik
hier een zelfmaker plaats, ik hoop het :-)


Als ik nog kleine kinderen thuis zou hebben,
zou ik het zeker doen, alle knutselspullen op tafel, een glaasje
 oranje ranja erbij (dat bestaat denk ik niet meer, haha)
en iets lekkers en maar knippen, vouwen en plakken..
Eigenlijk doe ik dat nog steeds, ook zonder de kinderen,
alleen drink er een kopje koffie bij, voor mij zijn dat de
zo ongeveer de vredigste momenten die ik me kan voorstellen..

Hoe dan ook, ik wens je een fijne dinsdag
-X-

maandag 24 april 2017

Proeflapje


Jaren geleden bezocht ik eens met mijn vriendin Fem
een tentoonstelling in Breda met allerlei handwerk,
of huisvlijt is misschien wel een veel mooier woord.
Allerlei merklappen, sommige echt al heel oud, met de
namen van de maaksters er op, oefenlapjes om je 
vaardigheden te laten zien, met allerlei verschillende steken.
Het was echt fantastisch en zelf heb ik er ook een paar
gevonden in de loop der jaren, gelukkig maar een paar,
want het lijkt mij werkelijk zonde om ze weg te doen,
als je er eentje in je bezit hebt..


Dit lijkt op het eerste gezicht een dasje, maar volgens mij
is het een lap om de breisteken te oefenen is,
De ene steek nog ingewikkelder dan de ander, ik kan 
het niet helpen maar ik zie meteen een meisje voor me 
tijdens een handwerkles, jaren geleden, kromgebogen 
over het werkje, vast van plan er iets moois van te maken
en de strenge (doch rechtvaardige :-) juffrouw die 
door het lokaal heen liep om aanwijzingen te geven..
Het lukte allemaal prima, tot het blokjes-patroon,
het is iets te strak gebreid (wat ze ook probeerde)
en de hele lap is daardoor ietwat uit model..


Neemt niet weg dat ik het prachtig vind,
een beetje ontroerend zelfs en bijzonder 
goed gelukt, ik hoop dat de handwerkjuf dat ook vond..
Nu ja, ik zei net dat ze rechtvaardig was, dus ik neem aan
dat het meisje beloond is met een goed cijfer voor haar werkje.
Wat meer is, is dat ik hoop dat het meisje zelf tevreden was
over haar prestatie en dat ze altijd is blijven handwerken..

Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 21 april 2017

Hoek


En ik kan weer ademen, het duurde niet eens
 zo lang, eigenlijk, ik heb alles even laten
bezinken en ben weer op weg gegaan..
Gaandeweg de dag gisteren bedacht ik me dat ik toch
wel voor hetere vuren had gestaan, in situaties terecht
was gekomen die vele malen ingewikkelder waren dan dit,
en daar ben ik ook uit gekomen, ook al was de weg
daar naar toe soms slecht begaanbaar..
Het zware gevoel (soms kan je het echt letterlijk voelen
al iets op je drukt) verdween en maakte plaats voor
een soort lichtheid, ik moest zelf een beetje lachen
om mezelf, zo van ohoh Ingrid, laat je toch niet zo
in de hoek zetten, een vriend zei eens, niemand kan je 
in de hoek zetten, je bent geen kleuter, dat doe jezelf..
Dat is een waar woord en toen ik daar gisteren aan dacht,
draaide ik me om, wandelde ik de hoek uit, zo het
hobbelige pad weer op..


Dus ik ga weer verder waar ik gebleven was en ga 
op zoek naar andere mogelijkheden, die misschien,
wie weet wel veel beter uitpakken dan deze, en zo niet
dan heb ik het in ieder geval geprobeerd..
In de vaart der dingen ben ik helemaal vergeten om de 
bolletje-wol-ketting weg te geven, bij deze dan maar;
ik zou hem graag willen sturen naar miss-friszz,
als je mij je adres mailt, komt hij naar je toe.
(hoewel ik deze ketting toch meer een zij vind :-)
Ps, mocht je deze ketting zelf willen maken, 
in mijn boek Lov-ing wool staat hoe je dat doet.
Je kan er natuurlijk ook altijd eentje bij mij bestellen.

Ik wens je een heel fijn weekend
-X-

donderdag 20 april 2017

Stop, breath, cry if you must..


Oooh echt, hartelijk bedankt voor alle aanmoedigingen,
aardige woorden en het geloof in mijn kunnen, hier op
Facebook en Instagram, echt heel erg fijn..
Gisteren ging ik vol vertrouwen op weg, ik had er zin in
en ik hoopte natuurlijk op een goede afloop, ook nam ik me
voor stevig in mijn roze gympen (die ik voor de gelegenheid
aan trok om lichtvoetig op pad te gaan) te blijven staan.
Ik ken mezelf goed genoeg dat ik nogal schrikachtig ben
voor mensen die heel zelfverzekerd zijn en 
voor mijn gevoel weinig ruimte laten voor een ander...
En ah jee, het gesprek was nog niet halverwege en ik
voelde aan alles dat de luiken bij mij dicht gingen, ik
ging volledig op blanco, ik ging nog even naar het toilet
om mijzelf bijeen te rapen, maar dat lukte niet..
Ik had het gevoel dat de poten langzaam maar zeker
onder mijn stoel vandaan werden gezaagd en je 
begrijpt natuurlijk al dat het niet met een plan
afgelopen is, in ieder geval niet in deze vorm..


Dus ik was gisteren even totaal uit het lood geslagen,
hoewel ik mezelf geen keiharde verwijten heb gemaakt,
het is gegaan zoals het gegaan is en nu is het zaak
dit allemaal achter me te laten, er lering uit te trekken..
Dus ik zet mijn stoel weer rechtop, ik leg er een kussentje
op, zodat ik comfortabel zit, ik zal een dagje de dingen,
de dingen laten, naar buiten staren, proberen mijzelf
weer te hervinden en de stukken van het idee weer
aan elkaar te lijmen..
Stop, breath, cry if you must, dat is ongeveer de volgorde,
hoewel ik niet moest huilen, maar het scheelde niet veel..

Vandaag ben ik in de Stop fase en als ik weer kan ademen
ga ik weer verder waar ik gebleven was, ik zie je dan :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 19 april 2017

Groei


Vandaag is een een beetje spannende dag, al tijden
ben ik bezig met het uitzetten van mijn eigen koers,
probeer ik een idee uit te laten groeien tot een plan.
Ik heb wel uitstekend geslapen vannacht, wat betekent
dat ik niet zenuwachtig ben, als dat het geval is lig ik te
malen en kan ik de slaap niet vatten, dat was nu niet zo :-)
Het begon met een gedachten flits (soms valt er zomaar
ineens een idee op je, haha) ik hield de gedachte vast,
verkende die en probeerde het concreet te maken,
schreef een notitieboek vol met alles wat mij zoal te binnen
schoot en vandaag gaan we (ik zocht een samenwerking met
iemand dat op zich was al een bijzonder ervaring)
 het idee presenteren in de hoop dat we het
werkelijkheid kunnen maken.


Dus ik trek iets gezelligs aan, strijk de rimpels uit mijn 
gezicht (oh als dat mogelijk zou zijn, haha) en verzamel ik
alle moed die ik in mezelf kan vinden en ga op pad.
Mocht het op de een of andere manier geen doorgang vinden,
dat kan, het zou naief zijn om te denken dat iedereen, 
jouw idee een goed idee vind, dan is het niet zo dat we
stoppen maar gewoon verder zoeken naar andere mogelijkheden.
(ik ben vooralsnog tamelijk vastberaden, geen idee
of dat na vanochtend nog steeds zo is natuurlijk)
En mocht het hele idee stranden, dan ga ik iets anders doen,
ik heb zelfs een plan B, deze keer, haha ja,
wie had dat nu gedacht, soms heeft een tijdje een beetje
rondlummelen toch een heilzaam effect.
Ps, de tip van het stekken van kruiden las ik ergens op
internet, je plukt een takje, laat enkel de twee bovenste
blaadjes er aan zitten en zet in het water, het werkt!

Ik wens je een fijne dag
(wens me succes, dank je :-)
-X-

dinsdag 18 april 2017

Bloemenmannetje


Afgelopen weekend gingen wij op bezoek bij mijn
dochter Judith in Breda, zij is onlangs verhuisd 
naar een heel fijn huisje en wij gingen het bewonderen
(wij kregen ook een heerlijke lunch en het was gewoon fijn)
Als ik dan al zo richting het Zuiden ben gereden, 
wil ik ook altijd graag even naar Zeeland, omdat ik dan
al dichter in de buurt ben dan anders.
Meestal gaan we dan naar het strand maar om de drukte
vanwege de pasen te mijden, namen we de afslag
richting de zak (zo heet dat echt) van Zuid Beveland,
het gebied waar ik mijn laatste jaren in Zeeland woonde..


We reden over de weggetjes die ik zo goed ken en 
waar ik eindeloos veel gefietst heb, op weg naar mijn
werk, naar de stad, de kaasboerderij en gewoon voor
mijn plezier, omdat het er zo prachtig is..
We reden langs mijn oude huis in Driewegen, waar
alles nog precies hetzelfde is, alsof er geen jaren zijn 
verstreken sinds mijn vertrek, hele gekke ervaring.


Ook wilde ik graag even kijken of het boerderijtje
of het spulletje zoals wij dat in Zeeland noemden van 
het bloemenmannetje er nog was, en ooh ja dat was zo.
Een prachtig plekje waar de tijd stil heeft gestaan, 
een betoverend mooi stukje land vol met uitbundig
bloeiende bloemen waar een oud mannetje woont.
Er staat altijd een emmertje buiten met zorgvuldig 
samengestelde boeketjes bloemen uit zijn eigen tuin.
Het geld kan je gewoon in een plastic bakje leggen.
Ik ging daar altijd mijn bloemen halen en als je 
geluk had kwam het mannetje even uit zijn schuurtje.
(wist je dat het wit rond de deuren bedoeld is
om de deuren ook in het donker te kunnen vinden?)


Het mannetje droeg vaak een stofjas en klompen
en meestal maakten we even een praatje, over het weer,
zijn tuin, bijzonder planten en wat er zoal op kwam.
Het mannetje hield zich vandaag schuil, maar zijn landje
lag er fantastisch bij, en het maakte me zo gelukkig 
dat deze bijzondere plek onveranderd was gebleven, een 
klein eiland van vrede en vrolijkheid in de wereld..
Een groot verlangen maakte zich van mij meester
naar een dergelijke plek (ik voel mij altijd veel lichter
als ik in Zeeland ben, daar ben ik me pas weer van
bewust als ik daar ben)
Maar ik vind het ook fijn om te weten dat het nog bestaat,
deze onwaarschijnlijk mooie bloementuin..

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 14 april 2017

De kip en het ei


Vanochtend zat ik buiten mijn koffie te drinken,
als het weer het enigszins toelaat, vind ik dat het fijnste
en meestal probeer ik dan een eerste zin voor mijn 
blogverhaal van die dag te verzinnen..
Niet dat ik heel hard aan het denken ben, ik ben daar
veel te wazig voor zo vroeg in de morgen, meestal
schiet me gewoon ineens iets te binnen.
Maar ik kon geen enkele zin bedenken over Pasen,
ik heb ook geen bijzondere paasherinneringen
(of ze schoten me niet te binnen ;-)
Wel maakte ik dit kleine eenvoudige tekenlesje,
ik ben zelf ook helemaal geen kippen-of konijnen
tekenaar, dus ik zou zeggen dat het een ieder het kan..


Ohja, ik wil iedereen nog hartelijk bedanken voor
het meedenken over de prijs van de kussens, 
de meningen zijn duidelijk verdeeld, van er zo
ongeveer niets aan verdienen tot aan een goede prijs..
Ik begrijp heel goed dat je nooit je uren kan rekenen
als je handwerk verkoopt, ik werk tenslotte al jaren voor
niets aan deze blog en ook alle patronen van handwerk
geef ik gratis weg, er zijn vele andere die hun patronen
verkopen, maar daar kies ik niet voor..
Ook laten heel veel bloggers zich sponsoren door middel
van geld of spullen, veel give-aways worden betaald
door sponsors (die van mij betaal ik bijna altijd zelf)
prima natuurlijk, dat moet een ieder
voor zich bepalen, maar ook ik vind het wel fijn en zelfs
noodzakelijk om iets te verdienen aan mijn werk..
Ik kan mijn tijd maar eenmaal besteden en hoe leuk ik
het ook vind om de dingen die ik bedacht te delen
en weg te geven, ik zal ergens van moeten eten..
(als dat gedeeltelijk kan door de verkoop van 
mijn werk, is dat natuurlijk heel fijn)

Tot zover de overwegingen over prijzen enzo,
en gaan we over tot het eieren zoeken,
ik wens je hele fijne paasdagen
-X-

donderdag 13 april 2017

Stapels handwerk


Als ik 's avonds op de bank zit heb ik altijd een handwerkje,
dat doe ik al jaren, zo ongeveer sinds ik een puber was,
en oh joh, dat is echt lang geleden, inmiddels.
Als je alle dingen die ik gemaakt heb, kindertruitjes, 
sjaals, kabeltruien, gehaakte dekens en verzin het maar,
op een stapel zou leggen zou het een berg zijn waar je 
niet overheen kan kijken, het is maar goed dat ik dat
allemaal niet bewaard heb, ik zou het huisje niet
meer in kunnen..(het zou wel lekker zacht zijn, hierbinnen)


Wat ik maak en welke techniek ik gebruik gaat altijd
met vlagen, soms heb ik een 'bloemetjes' periode, dan heb 
ik alleen maar zin om kleine bloemetjes en blaadjes te haken
met een heel dun haaknaaldje, dan weer in dassen van
dikke wol of wantjes van dunne wol..
De laatste tijd was ik helemaal in de 'kussens breien ban'
Het begon met een kussen voor mijn dochter Judith,
gewoon leuk als cadeautje, ik maasde er ook nog wat
ruitjes op en daarna kon ik er niet meer mee stoppen..


Ik breide het ene kussen na het andere, het fijne van
breien, terwijl ik naar Netflix kijk (ik kijk altijd naar
Netflix op mijn laptop, ik heb geen televisie) is dat
ik niet naar het breiwerk hoef te kijken, ik heb blijkbaar
zoveel gebreid dat mijn handen het automatisch overnemen,
ik hoef er niet over na te denken, noch naar te kijken.


Dus ik maakte het ene kussen na het andere,
elke keer dacht ik nog eentje dan, ok nog eentje, 
nu liggen al die kussen hier op een stapel onder de tafel,
zij passen echt niet hier op de bank.
Toen ik ze op Instagram liet zien kwam de vraag of
ik ze wilde verkopen, en oh dat is een compliment,
naar als er dan gevraagd wordt naar een prijs, ga ik
echt helemaal op blanco en dan hou ik het een beetje af.
Er zit heel veel werk in, ik denk wel een uur of 12, 
het mazen en afhechten is veel werk, dan nog ongeveer
15 euro aan materiaal, dus wat vraag je daar voor?


Daarnaast zit er natuurlijk best wel eens een oneffenheidje
in want het is allemaal handwerk (ik ben geen machine;-)
Een vriendin zei; vraag 45 euro, maar dat klinkt zoveel,
ik zou me niet een kussen van dat bedrag kunnen veroorloven..
Maar als je het uitrekent aan de hand van de uren, is het
weer meer dan redelijk, nou..dit dus, allerlei overwegingen
en het komt erop neer dat ik nog geen een kussen verkocht..
Misschien moet ik gewoon over mijn schroom heen zetten
en ze gewoon verkopen, want nu liggen ze te verstoffen, haha.

Enfin, ik brei gewoon lekker door en ik wens je een 
hele fijne donderdag
-X-