vrijdag 30 september 2016

Jammer


Gisteravond zat ik even met mijn vriendin Fem
te appen (oh de hipheid daarvan, haha) over de
dingen van de dag, natuurlijk de leuke maar ook
over de minder fijne, de dingen die jammer zijn.
Daar apten we wat over en op een gegeven moment
typte ik zomaar: de jammerheid van veel dingen..
Dat is natuurlijk helemaal geen woord, maar het 
vatte het mooi samen; al die dingen die jammer zijn.
Dat de dingen niet gaan zoals we het ons
voorgesteld hadden, dat je partner zich gedraagt
op een manier die je graag anders had gezien,
dat je je dromen steeds moet bijstellen, 
dat ik niet meer in Zeeland woon en ga maar door..
De lijst met jammerheden is eindeloos, daar mijmerde
ik later even over na, ik bedacht me dat het
fijn zou zijn als je er een lange draad van zou kunnen
maken en ze op zou kunnen rollen als een
klos garen, klossen vol..
(ik zat te haken terwijl ik daar over nadacht,
vandaar waarschijnlijk)


Dat je daarna van al dat garen iets fijns, warms
en iets wat comfortabel is zou maken..
Want daar komt het uiteindelijk op neer, denk je niet,
al die teleurstellingen en gevoelens van ongenoegen
ergens een plaats geven (waar dan ook) en 
weer monter en met vertrouwen verdergaan en vooral
jezelf en alle dingen met wat humor bezien,
want oh als je vast zou houden aan alle 
dingen die je jammer vind, zou je 
verdrinken in de Jammerzee..(die ook niet bestaat ;-)

Dus ik brei en haak verder ik heb nog kilometers draad
en ik app vrolijk verder want gedeelde smart..

Ik wens je een heel goed weekend
-X-

donderdag 29 september 2016

Op pad..


Dank jullie wel voor de bemoedigende berichten,
ik klim weer uit het dal en ga maar 
weer eens op pad..

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 28 september 2016

Appeltaartdag.


Vandaag is het een dag dat ik wel een hele rol
van de kaartjes die ik altijd uitdeel nodig heb..
Gisteren kreeg ik, na weken op een antwoord te hebben
gewacht, een mailtje, wat zo ongelofelijk bot was,
dat ik compleet omver geblazen was/ben.
Ik kan natuurlijk niet vertellen hoe en wat omdat het
niet erg chic is om op de social media met 
modder te gaan gooien, dus ik hou het voor me.
Ik zou hier graag nog eens een lans willen breken
voor vriendelijkheid en de gevoelens van een ander..
Een goede stelregel lijkt mij dat je je afvraagt als je
een mailtje stuurt of in welk contact dan ook dat 
je je afvraagt; hoe zou ik het zelf vinden 
als ik dit bericht kreeg/ zo behandeld wordt..

Enfin, ik ga even puinruimen, van de scherven
weer iets in elkaar lijmen en mijzelf een hele rol
kaartjes met appeltaartdagen cadeau doen..

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 27 september 2016

Warme wantjes


De laatste weken zit ik helemaal in de wantjes,
je zou ze ook wanten kunnen noemen maar
eigenlijk zijn het maar halve wanten, ik heb ze graag zo,
het is hier vaak niet koud genoeg voor hele wanten.
Ik haakte er vele nadat ik eindeloos bezig geweest 
ben met het perfectioneren van het patroon.
Naast de gelukte stapel heb ik ook een berg
mislukte wantjes, met fouten er in of de wol was net
op aan het einde het tweede wantje, zal je altijd
zien en van de meeste wol heb ik zomaar 1 bolletje..


Na het haken moest alles natuurlijk afgekant
worden, dat is zo'n klusje wat ik altijd uitstel,
dus ik werkte draadjes weg, honderden draadjes..
Als je er eenmaal aan begint valt het best wel mee,
maar dat is, zoals gisteren al vastgesteld hier, vaak zo.
(even tussendoor, heel hartelijk bedankt voor alle
leuke reacties op het Hup bericht, echt heel fijn.
het was overigens helemaal niet mijn bedoeling 
iemand aan te sporen om wat dan ook te gaan doen,
noch geef ik ooit ongevraagde adviezen, laat staan 
dat ik zou zeggen wat iemand moet doen, 
het was een persoonlijke ervaring :-)


Maar de wantjes, na alle losse eindjes, naaide ik er
nog een kleine labeltjes in, zodat je weet wat wat de 
achterkant is, er staat No Iron op, gewoon een grapje,
en een bandje van stof eromheen omdat dat gewoon
net wat gezelliger staat als je ze ontvangt..
Op de een of andere manier ben ik het beste in het 
verzinnen van eindeloos durende dingen, ik hou 
er blijkbaar van, van het bezig zijn, van het 
proces van het maken..


Enfin, nadat ik alle wantjes fotografeerde, dit zijn de
handen van Guusje, mijn charmante nichtje en
buurmeisje, zo schattig, die restjes blauwe nagellak,
kunnen ze vanochtend eindelijk online in mijn webshop.

En nu maar hopen dat ze hun weg vinden en ach ja,
mocht dat niet zo zijn, dan heb ik voor elke gelegenheid
een passende kleur, de komende winter..

Ik wens je een hele fijne dag
-X-

maandag 26 september 2016

Hup


Soms zit ik eindeloos te dralen, en kan ik maar geen
beslissing nemen, zoals afgelopen zaterdag, toen ik maar
niet kon besluiten of ik nu wel of niet naar het 
Snorfestival zou gaan..
Al dagen speelt het dan af en toe door mijn hoofd,
maar ik stel het steeds uit, op de dag zelf moet je 
dan wel iets doen, hoewel niets doen ook een besluit is.
Ik maak dan allerlei afwegingen waarom wel en niet,
ik weet natuurlijk wel dat ik het leuk zal vinden maar..
en dan komt het; staat er wel geld op mijn OV kaart,
en ah het is altijd zo druk op Utrecht Centraal, ik 
heb hoofdpijn, misschien wordt het wel erger en zo
voort, de een na de andere gedachte.
Dan vind ik het weer flauw van mezelf en besluit 
(half en half) om te gaan en dan ratelt mijn hoofd
weer verder, totdat de gedachte kwam:
maar als Men nu denkt, wat komt zij nu doen?
Toen was het genoeg, aankleden en wegwezen,
de rest van de dag zou erger zijn als ik niet ging..


Dus ik ging op weg, al was het maar tot aan de pont,
het helpt mij om dan te denken, je hoeft niet aan te komen,
als je maar besluit om te gaan.
Als ik het in kleine stappen verdeel lijkt het makkelijker.
Ik noem nu dit uitje als voorbeeld, maar ik heb heel vaak
dezelfde riedel in mijn hoofd als ik iets moet besluiten
ik maak de bezwaren op maat als het ware :-)
Dus ik ging, met de pont, in de trein, met de bus en 
ineens was ik er toch en natuurlijk was het leuk,
dat wist ik ook wel en ik werd bijzonder hartelijk begroet
door allerlei mensen (wat leuk je te zien...insgelijks)

Het zou fijn zijn als ik de hele riedel achterwege zou 
kunnen laten, maar het gaat elke keer zo, ik zeg al bijna;
hallo riedel ben je daar weer..
Gisteren waren wij op IJburg, waar ik naar een 
rommelmarkt ging en we wandelden nog even op het strandje.
Daar zeg ik een meisje met een fietsje, bovenop de heuvel
ze aarzelde even,heel even maar en ze besloot om 
naar beneden te rijden, ik dacht, goed zo meisje,
gewoon gaan dat is de manier om het te doen..
Ik dacht zelfs heel even dat ik Hup zag 
staan op het weggetje, en bedacht mij dat ik een waardeloze
voorzitter ben van de Hup Club, misschien 
moet ik hem weer eens nieuw leven inblazen...

Ik wens je een hele fijne maandag
(de laatste foto is genomen met mijn telefoon,
niet echt een technisch goed beeld maar wel een beeld)
-X-

vrijdag 23 september 2016

gone


Ik wens je een mooi weekend!

donderdag 22 september 2016

De groene flits.


Jaren geleden, ver voordat internet bestond (dat zou je
wel eens vergeten maar nog niet zo lang geleden was dat zo)
las ik eens ergens iets over een groene flits, die te zien
zou zijn op het moment dat de zon achter de horizon zakt.
En altijd als ik naar een zonsondergang op het strand
keek, vertelde ik dat verhaal, naar een ieder 
die het maar wilde horen...
Nooit geloofde iemand dat en omdat ik niet meer 
precies wist hoe het zat kon ik mijn verhaal ook niet
onderbouwen en ik wist ook niet meer waar ik het las..
Dan piepte ik nog wat van, het is echt waar hoor,
ik heb het Ergens gelezen...tuurlijk Ingrid (huhu)


De eerste keer dat ik met P. na het vallen van de avond
(ook zo'n mooie uitdrukking, de avond viel, zou je
hem kunnen horen als je goed luistert?)
de zon in de zee zag zakken, vertelde ik natuurlijk het
groene-flits-verhaal, hij geloofde het zonder enige aarzeling.
Kijk, dat is nu een man naar mijn hart.
Van de week zocht ik het pas voor het eerst op op
internet, en mijn vreugde was groot toen het echt 
bleek te bestaan (het zou evengoed een verhaal kunnen zijn
wat ik verzon en er daarna in ging geloven, dat gebeurt)
Hier lees je over de technische details, mocht je willen..
(of misschien mijn verhaal ook niet gelooft,
geeft helemaal niets, velen gingen je voor ;-)

Oh ja, hoe goed ik ook keek, ik zag nog nooit een
groene flits, maar nu ik weet dat het echt mogelijk
is ga ik nog beter opletten..

Ik wens je een fijne dag
-X

woensdag 21 september 2016

De zee #2


Later dacht ik nog even na over de allereerste keer
dat ik de zee zag, ik weet nog dat we in Ede woonden
in een flat en dat er op een gegeven moment werd 
verteld dat we zouden gaan verhuizen..
Dat vonden wij helemaal niet leuk, wij vonden het 
leuk waar we waren, maar ik denk dat geen enkel kind 
staat te trappelen uit zijn vertrouwde omgeving 
weg te gaan en zijn vriendjes achter te laten..
Wel was er de belofte van de zee, onvoorstelbaar groot..


Daar dacht ik over na van de week en ik probeerde
me te herinneren hoe het precies gegaan was.
Die ochtend kreeg ik een mailtje van Dries, dat is mijn
stiefvader en zoals ik al eens eerder zei, dat klinkt
veel ongezelliger dan het in werkelijkheid is..
Ik kraag via de mail regelmatig commentaren op 
mijn blog, het is jammer dat ze niet openbaar zijn,
want ze zijn ongelofelijk leuk, soms gevoelig
en vaak hilarisch grappig..
Daar stond in dat we, toen ik 6 jaar oud was, met 
een gehuurde VW kever naar Zeeland gingen om
het huis in Koudekerke te bekijken en dat we
inderdaad naar zee zijn geweest, het was een gure grijze 
dag, of het inderdaad op de Hoge Hil was is niet
zeker maar het was in ieder geval in Domburg..


Zeer waarschijnlijk heeft Dries ook het kerkje laten
zien waar zijn vader ooit dominee was, vanaf deze
hoek genomen ziet het dorp Domburg er waarschijnlijk
nog net zo uit als toen en deze foto nam ik voor Dries.
Enfin, het maakte een grote indruk op mij, de zee,
veel meer dan het nieuwe huis, en vanaf dat moment
heeft de zee altijd een grote rol gespeeld in mijn leven,
mijn verbeelding en voelt het altijd als thuis..
(misschien was ik in mijn vorige leven wel een 
zeemeermin of een walvis of was mijn man een 
matroos en heb ik vaak op de duinen staat wachten,
turend naar de horizon, wachtend op zijn thuiskomst..)


Je weet het niet, haha, hoe dan ook, het is altijd
heerlijk om weer terug te zijn, daar..

Oh ja, het interview ging heel erg goed, denk ik, 
het was meer een gezellig gesprek en ik hoop dat ik genoeg
zinvolle dingen heb gezegd om er een verhaal van
te maken, komt vast wel goed, ik laat je weten als 
het te lezen is.

Ik wens je een hele mooie dag
-X-

dinsdag 20 september 2016

Mrs. Little zegt..


Mevrouw Little zegt: ik neem het maar even over
deze ochtend, Ingrid heeft straks een interview
en zegt dat ze zich niet op twee dingen tegelijk
kan focussen, ik geloof niet dat ze echt kan multitasken.
Ik zei nog, dat kan je best, het is maar telefonisch,
dus je kan gezellig in je pyama (die ze niet heeft)
blijven zitten en wat babbelen..
Maar nee, ze wilde even in de tuin zitten, met een
kopje koffie en nadenken, dat doe jij toch ook wel eens
zei ze nog tegen me en kwam met deze foto aan..

Ah ja, dat is ook zo, dus nu ze denkt na en ik wens 
je een hele mooie herfstdag
Dagdag, zeg ik en de hartelijke groeten van Ingrid.

maandag 19 september 2016

Domburg


Zaterdagochtend zat ik hier achter in de tuin koffie
te drinken en ineens had ik zin om naar Zeeland te gaan..
Ik kom er bijna nooit meer, terwijl het helemaal niet
zo ver weg is, maar het komt er niet van..
Het voelt nog steeds een beetje gek om als toerist 
daar heen te gaan terwijl het eens thuis was.
Ik was de laatste van de familie die daar woonde 
dus ik heb ook geen anker meer daar..
Dus we gingen (als ik iets voorstel aan P. zit hij 
meestal al in de auto voordat ik mijn pyama-
bij wijze van spreken want ik heb er geen) uit heb.


Eerst deden wij natuurlijk Middelburg aan, daarover
in een later bericht mee, ik maakte zoveel foto's,
vervolgens reden wij naar Domburg.
Het was nogal druk maar we konden zo onder aan 
de duinen parkeren, even de trappen op en daar..
De eindeloze zee, prachtig, we gaan ook wel eens 
in Noord Holland naar het strand maar echt nergens 
vind ik het strand zo mooi als op Walcheren, het licht,
de paalhoofden, de simpele strandhuisjes, die 
ik natuurlijk nog steeds kotjes noem..


En ha, ik ben niet de enige zie je, wat een mooie ook,
zo alleen aan de rand van de duinen, het maakt
een groot verlangen in mij los als ik dit zie.
Een moeilijk in woorden te vatten gevoel van nostalgie,
iets van vroeger (volgens P. zei ik zo vaak het woord vroeger
die dag dat hij, als hij voor elke keer een euro had
gekregen, hij als een rijk man naar huis was gegaan:-)
Een verlangen naar niet weten, er gewoon zijn een 
onbezorgd gemoed, niet belast met allerlei gedachten
die de dingen zwaar maken, lichtheid...


Dus wij liepen over het strand, ik raapte schelpen,
mijmerde wat, P. zwom in zee terwijl ik in 
het zand zat en een gevoel van rust over mij kwam.
Het strand werd steeds leger en terwijl de zon richting
de horizon zakte werd het licht van goud.


Wij liepen terug over de duinen, ik wilde graag
de zon onder zien gaan op de Hoge hill, een hoog
duin aan de rand van het dorp en ook de plek 
waar ik de zee voor de allereerste keer zag.
(misschien was het in het echt wel niet zo, ik weet het
niet meer precies maar ik mag het graag denken)
En daar zagen wij het langzaam donker worden,
de schepen in de verte, het was prachtig, werkelijk..

Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 16 september 2016

Gone


Nu het van de een op andere nacht ineens toch
herfst is geworden, ik sliep zowaar weer eens
onder een deken en de tuin ligt bezaaid met blaadjes 
en beukennootjes van de grote oude beuk,
denk ik dat ik maar eens naar de bibliotheek fiets,
misschien zelfs met een jas aan, wat fijne boeken
uit zal zoeken en lekker ga lezen..
War ga jij doen?

Ik wens je hoe dan ook een goed weekend
-X-

donderdag 15 september 2016

Lala


En oh wat was het warm opeens, de vaart
(als ik enige had) was er helemaal uit..
Dus ik hing wat rond, vouwde wat vogeltjes
van papier wat ik zelf ontwierp, zette de ventilator
aan en oud en sliep ongelofelijk slecht of beter gezegd
weinig, de momenten dat ik sliep waren best goed.
Alle warmte had zich bovenin het huisje verzameld.
Als ik weinig omhanden heb maak ik me zorgen
over van alles en nog wat, ik weet dat het geen zin heeft
want de ervaring leert dat de uitkomst bijna nooit 
is wat je denkt, echt bijna nooit..
Meestal is het iets waar je helemaal niet aan dacht
omdat deze zorgen gebaseerd zijn op veronderstellingen
vaak veel negatiever dan wat het gaat worden..


Af en toe ging ik even naar buiten, eenmaal zelfs
met mijn jurk binnenstebuiten, ik had er zelfs
nog een broche opgespeld, maar omdat ik zelden
in de spiegel kijk was het me helemaal niet opgevallen.
Ik zag het pas aan het einde van de dag, ohoh, ik 
ben echt niet ver verwijderd van het stadium dat ik met
een schort aan en sokken in mijn sandalen naar de 
markt ga, nu ja, voor alles is een fase ;-)
Dus ik vouwde wat, haakte wat en maakte me wat
zorgen dat is het eigenlijk en ik vroeg me af of er 
meer mensen waren die ook zo wel eens door de
dagen ronddobberen..
Als ik zo kijk op de social media leek het alsof ik
de enige was maar je weet natuurlijk nooit wat zich
afpeelt of wat er gevoeld wordt achter de mooie plaatjes.
En dat is maar goed ook, stel je voor..

Vergeet ik bijna de wanten weg te geven, ik wil
ze graag opsturen naar Octavie, als je mij je adres mailt..

Ik lala nog even verder en ik hoop stiekem dat deze 
stemming wordt meegenomen door de wind
die zal opsteken en de temperaturen doet zakken.
Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 13 september 2016

Old.


Afgelopen weekend was ik op een rommelmarkt,
bij een kraampje zag ik wat fijne krijtjes in een doosje,
het meisje wat ze verkocht zei; dat zijn hele fijne krijtjes,
vroeger gebruikte ik ze heel vaak maar nu ben
ik er te oud voor om te tekenen..
Het meisje was echt niet ouder dan 25 jaar en ik was
even verbaasd door haar woorden en er schoten allerlei
gedachten door mijn hoofd terwijl ik daar stond.
Ik dacht er aan dat ik op haar leeftijd al twee kinderen
had en dat dat zo ongeveer het enig was 
waarmee ik jong was begonnen..
Pas op mijn 29ste begon ik met een opleiding tot
psychiatrisch verpleegkundige (tussen vele 17 jarigen)..
Ik haalde mijn rijbewijs pas toen ik 33 was..


Ik begon pas met bloggen toen ik al in de veertig was..
Daarna liet ik mijn huis, Zeeland en alles achter 
(noodgedwongen) met wat bagage en de moed
der wanhoop om elders helemaal opnieuw te beginnen.
(wat behoorlijk goed gelukt is, overigens, ha)
Een eind in de veertig begon ik weer te handwerken, 
tekenen enzo en publiceerde ik mijn eerste boek,
waarna er nog 3 volgden..
Pas een half jaar geleden begon ik een webshop
met zelfgemaakte dingen..
Ah ja, dat schoot allemaal door mijn hoofd toen ik daar
stond voor de kraam van dat meisje dat nog aan het begin
van een lange reis stond..
Ik overwoog even kort om hier iets van te vertellen
maar ik kende haar niet en wat zou ze er aan hebben?
In plaats daarvan zei ik; ik zou ze niet verkopen de krijtjes,
hou ze lekker zelf en teken, het is nooit te laat 
om ergens aan te beginnen en te oud ben je al zeker niet..
Ze lachte wat en ik hoop echt dat ze de krijtjes
weer mee naar huis nam.

Ik wens je een fijne dag
-X-
ps, op de bovenste foto staat een pijltje dat wijst naar 
een veertje in een spinnenweb wat daar al weken hangt,
zo'n leuk toeval dat het daar terecht kwam, 
soms hangen de dingen van toevalligheden aan elkaar :-)

maandag 12 september 2016

Wanten haken op warme herfstavonden..


Eigenlijk ging ik helemaal niet breien, het enige 
wat ik deed de laatste weken 's avonds was haken.
Ik haakte wanten, van die vingerloze, het ene paar
na het andere, zo lekker ging het..
Het lijkt misschien een ietwat merkwaardige activiteit
tijdens al die warme zomeravonden terwijl het
eigenlijk herfst is, het is ook al best vroeg donker.
Je merkt aan alles dat de herfst is begonnen,
de hazelnoten vallen al uit de boom, het ruikt
naar herfst, een beetje gronderig, de ganzen zitten
in de polder te wachten op koude lucht..
Je merkt het aan alles behalve aan de temperatuur..


Dus ik haakte wanten voor de webshop terwijl
ik ondertussen wat naar Netflix keek of eigenlijk
meer luisterde, omdat we geen tv hebben kijk ik
op mijn laptop en dat beeld is nogal klein, en ik 
zie het niet echt heel scherp..
Dus ik haakte en en luisterde naar Mad Men, 
geweldige serie en als ik daar geen zin in had,
naar Sherlock Holmes (waar kijk jij naar?)


De wanten zet ik nog maar niet in de webshop,
want het gaan de warmste dagen ooit in September
worden en ik ga ervan uit dat niemands gedachten
bij wanten zijn, de mijne wel ;-)
Wat mij betreft mag de herfst beginnen, het is net zo 
iets als de laatste dag van de vakantie, je weet dat het
over is en het enige wat je wil is naar huis..

Ik wil graag 1 paar wanten weggeven, de herfst zal 
zich best wel een keer bedenken dat er iets niet klopt
en ineens een omslag maken en dan kan je vast
wel een paar gebruiken..
Bovendien kan ik dan vanavond weer lekker verder 
haken de ene want na de andere..
Dus laat even een reactie achter als je een paar ziet
waarvan je denkt, die wil ik wel dragen...ooit
als het weer koud wordt.
Ik wens je een fijne dag
-X-